Türkiye'de 1 gününüz nasıl geçiyor?

Ben sabah yatakta gözümü açtıktan sonra aklıma türkiyede yaşadıgım geliyor, günün ilk bunalımını yaşadıktan sonra kalkıp, okula hazırlanıyorum.
Evden çıkıp otobüs duragına varınca günün ilk fırsatçıları olan 65 yaş üstü teyzeler ve dayılar ile günün ilk yaşam mücadelesi böylece başlamış oluyor.
Ardından okula varınca beş para etmez doğmatikleşmiş ve ezbere dayalı sözde eğitim sistemimizin verdigi hasarlarla bir yandan mücadele ederken bir yandanda zamanın geçmesini dilerim.
Sonrasında okul biter ve eve dogru gitmek için yürüdügüm, anda kafam dağılsın diye müzik açar ve duraga yürürüm otobüs gelir ve 2. Rand bu vesileyle başlamış olur, bu artık otobüsün içinde zorla yer isteyen 65 yaş üstüler ile gelecegi belirsiz gençlerin mücadelesidir..
Sonrasında eve tükenmişlik ile vardıgımda kafam dagılsın sosyal medya'yı açarım ve bu iğrenç gündem ve kafa yapısı gelişememiş halk ile karşılaştıgımda kalan %10 luk enerjimde tükenir.
Ve sonra her şey bitti derken aklıma, burdan kaçıp kurtulmak gelir, bunun üstüne kendimi geliştirmek için kütüphaneye giderim ve kütüphanede tam kitap okumaya başladığkm esnada beleşci teyzelerin kahve hüpürdetme sesiyle irkilip, lanetler okuyarak ordanda kalkıp giderim, eve geldigimde asrın felaketi olan akrabaların geldiğini öğrendigim zaman anlık şok etkisine girerim, sonrasında daha fazla cahil sohbetlerini kaldıramaz ve onların sohbetine dahil olup yara alırım ve sonra yatağa yatıp uyurum hiç uyanmamak üzere..