Neden yalnızım ve sürekli dışlanıyorum?

ilkokuldan beri canım degilim dislandigimi anliyordum, ilkokulda cok takmıyordum ve yinede fazla anlamıyordum ama ortaokulda her sey mahvoldu. Akademik basarım cok iyi oldugu halde hocalarım cok sessiz ve icime kapanık oldugumu derslerime katılmadıgımı aileme sürekli bildiriyorlardı. Herkes benle öylesine konusurdu yalnız kaldıgında yani kimsenin kankası olmadım. 8. Sınıfa geldigimde izinsiz fotograflarımı 'arkadaslarım' cekip whatsapp'ta cıkartma yapıp bana atıyorlardı engelledigimde benle dalga gecen sekilde isimler koyuyolardı. Mesela grubun ismi söyleydi: ebrarin terligi. Emoji vs. Atarak rahatsız ediyorlardı kimseye söylemedim annem aileleriyle konustugunda troll yapıyoruz saka herkese yapıyoruz gibi yanıtlar verip gecistiriyorlardı. Liseye gectim yine arkadasim yok. 10. Sinif olucam bu sene korkuyorum yalnız hissediyorum. Bu arada aslına bakarsak hiçbir farkım yok digerlerinden. Gayet normal biriyim. Kilom yok , cirkin degilim, akademik basarım var. Ve kim yanıma yaklassa sorunlarına çözüm buluyorum, yardımcı oluyorum. Benimle alıp veremedikleri ne bilmiyorum. Kendimi kac defa öldürmek istedim ama farkettimki sadece normal bir hayat istiyorum.