Hayat çok kısa değil mi?

evet, her depresifleştiğim anlarda bu gibi düşünceler geliyor aklıma.

hayat hem çok kısa, hem çok fazla acı dolu. belki bu yüzden kısadır? evrimsel olarak ölümü yenememizin tek sebebi bunun için geçerli bir sebebimizin olmaması. yani bir insan neden ölmesin ki? hepimiz ölüp yenilere yer açıyoruz sadece, o kadar.

hiçbir amacımız yok. çamurda debelenen domuzdan farksız hayatlarımız.

Respice post te! Hominem te esse memento!

yani, arkana bak, sadece bir insansın!

sadece bir insanız! bir insan! bir insan ne demektir? nedir bir insan? insan kime denir? kime denmez insan diye? kim kime ne der, ne kime ne der, ne de ne der kime kimse -hiçbir şey!

hiçbir şey kelimesinin ağırlığını kim tahayyül edebilir? hiçbir şey! hiçbir şey yok! hiçbir amacımız yok! hiçbir yerimiz yok, hiçbir sevenimiz yok, hiçbir aidiyetimiz yok, hiçbir umudumuz yok, hiçbir mutluluğumuz yok, hiçbir şey, hiçbir!

ne yapmalıyım, ne yapmalıyız? ne diye yaşıyoruz?

yaşamak bir alışkanlıktır sevgili dostum! bayağı bir alışkanlık! herkes ölür çünkü ait olduğumuz yer, yeraltıdır, üstü değil. tıpkı ya uyanık gezip arada uyumak gibidir yaşam ya da uyurken arada uyanmak gibidir bu ömür.

hepimiz bayağı alışkanlıklara sahip bayağı insan kalabalığıyız.

her şey iğrenç ve iğrenç her şey!

evet