Arkadaşımı Kıskanıyorum? Sorun Ben de Mi?

10 senelik çokk yakın bi arkadaşım var hatta kız kardeşim gibi ablam gibi (benden iki hafta büyük)..

Annesi annem gibi, benim annem onun annesi gibi. Beraber büyüdük çok yakınız cillop gibi bi ilişkimiz var. AMA o başka bi şehre okumaya gitti ben de kendi memleketimde okuyorum. O da benim gibi çok insan sevmeyen asosyal birisidir ama yine de bana göre daha sosyal birisi. İlk defa yaşadığımız şehirden başka bir yere gitti o da okumak için.

Neyse sorun şu ki ben onun başarısını değil ilişkilerini kıskanıyorum. Aramız hala iyi bir sorun yok ama mesajlarıma geç dönüyor. Sıklıkla yurt/okul arkadaşlarıyla gece gündüz dışarılara çıkıyorlar gezmeye vs gidiyorlar. O da bazen arkadaşlarından çok haz etmiyor onu da rahatsız eden huyları var ama iyi geçinmeye çalışıyor. Bende arkadaşlarıyla güzel vakit geçirmesini kıskanıyorum. Çünkü ondan başka bir tane yakın arkadaşım var onunla da görüşemiyorum yks ye hazırlanıyor müsait değil. Başka arkadaşım yok evde tek başıma tıkıldım kaldım.

Birde ben seneye hem mezun oluyorum hem de tekrar yks gireceğim. Arkadaşımın üniversitesine ya da oradaki başka üniversiteye gideceğim. Ben hep onunla olmak istiyorum ama o bir ara konuştuğumuzda dedi ki onun arkadaşlarını sevmediğimi biliyor ama aynı üniversiteye gidersek arkadaşlarına uyum sağlamamı istiyor. Birde aynı yurtta kalırsak yemeklerde vs illaki beraber olacağımızı söylüyor. En azından sürekli olmasa bile haftada birkaç gün tek olalım istiyorum. Bir süre yazmayayım diye düşünüyorum ama yine dayanamıyorum günde yüzlerce mesaj ses kaydı gönderiyorum ondan başka konuştuğum kimse de yok kendimi aşırı yalnız hissediyorum.