Eve misafir gelmesini seven kaç kişi var?

Misafir guzel sey aslinda. Dinimizde de önem verilir. Ama insanlar oyle bir hale geldi ki kimse kimsenin yuzunu gormek, agirlamak dahi istemiyor. Evin icinde gozler fıldır fildir donuyor. Nazarlarini, kinlerini, hasetliklerini birakip gidiyorlar resmen. Bu yuzden sevmiyorum. Yoksa eskiden her sey daha mutevaziydi. Insanlarda oyle. Ne evi, ne insani incelerler, sorgularlardi. edebiyle missfirligini yapip giderlerdi. Ailelerimizde Allah ne verdiyse evde ne varsa misafirin önüne konur ikram edilirdi. Ama simdi insanlarin insanliklari kalmadigi gibi bu ikram meselesi de sınırı aştı. Cesit cesit yemekler falan yapiliyor gosteris icin, yaris icin. Ziyan oluyor. O kadar ceside gerek yok. Misafirlik bir seyler yemek ya da hamaratligini göstermek icin olan bir sey degil ki. Insan yuz görürsün, iki guzel sohbet edersin, bilgini ilmini paylaşırsın falan. Ama sohbetlerde igrenc artik. Biz tatile suraya gidiyoruz, siz nereye gideceksiniz, zenin oglun kizin lgsde ne yaoti, üniversiteyi kazanamadi mi hâlâ ya da bizaat cocuga karsi bizim bir tanidik kazandi da sen niye kazanamiyorsun, cocuk kpss cagindaysa herkes ataniyor sende biraz gayret bilmem ne. Herkes her seyi cok biliyor ya bu devirde. Ya eskiden kişi milletin icinde utandirilmaz, sıkıntıya sokulmazdi ama artik oyle degil. Maddi manevi sorulariyla, cumleleriyle misafirler insani sıkıntıya sokuyor. Moralini bozuyor. Sonra da diyorsun ki ben seninle daha muhatap olur, konusur muyum? Ya guzelce iyi niyetlerde bulunmak varken, guzel guzel sohbet etmek, dua etmek varken niye birbirimizi utandiriyoruz, yerin dibine sokuyoruz. Maddiyatimizi, cocuklarimizi, evlerimizi, arabalarimizi, yemeklerimizi baska bir ton seyi niye yaristiriyoruz? O gözler niye fildir fildir dönüyor? Kisiyi iyi canli gorduysen cok iyi gorunuyorsun diye nazar degdiriyorlar, iyi gorunmen bildigin hoslarina gitmiyor. Hasta bitkin goruneceksin demek ki. O zaman iyi olacaksin onlara karşı. Yani misafirlik iyi guzel ama artik bu ulkede bir anlami yok. Iyi insanlarsa gelsin otursunlar elimizden geldigince agirlamaya, memnun ayrilmalarini isteriz. Ama diger turlusu o kadar sıkıntılı ki.