Mesajlarınıza geç cevap verilmesi soğuma sebebi mi?

Bende biraz güvensizlik var, geçmişte yaşadığım travmalardan olsa gerek, çıkamıyorum geçmişime ait bazı yerlerden, hatırladıkça kimi zaman yüreğim sızım sızım sızlıyor, bazı anlarda takılı kalıyorum ve geleceğime de , anıma da yön veriyor, mazide takılı kaldığım o lahzalar.
Bana geç cevap verirse, geç dönerse istemsiz düşüncelere kapılabilirim, sevilmediğime dair, istenmediğime dair. Kırmaya çalışsam da tarih tekerrür ediyor bende, kontrol etmeye çalışıyorum kendimi böylesi durumlarda, ne yaşadıysan mazide kaldı diyorum kendime, sen mazideki ürkek kız değilsin, sen kendini ifade eden, güçlü bir kızsın diyorum kendime, diyelim istenmiyorsun seni istemeyenin kendi bileceği iş, sen yetersin diyorum kendime, halbuki bu şefkat dolu sözleri annem söylesin isterim bana lakin kocaman kadını değiştiremem işte, herkes gördüğünü uyguluyor.
Benden ayrılmak için mi böyle yapıyor diye de düşüncelere kapılırım, hüzünlenirim, efkarlanırım.
Mütemadiyen geç yanıt veriyorsa açık açık konuşurum da, bu cesareti de gösteririm,"şayet istemiyorsan bitirelim, devamlı geç yazıyorsun, sürekli müsait olamazsın lakin çok ihmal ediliyorum, ben ihmal edilmek istemiyorum, bana karşı duyguların yoksa birbirimizin hayatında kalmayalım, helalleşerek ayrılalım "derim.
Etkiye tepki yapmak gibi çocukça bir şey yapmam, süreklilik arz eden bir durumda ise; konuşmak, uzlaşmak, taleplerini dile getirmek, olmuyorsa da bitirmek en doğrusudur

Aylar yıllar sonra bir tane çocukla konuşmaya başlamıştım artık benimde ruhum okşanmak istiyordu bende iltifat duymak istiyordum birinden ve karşılıklı birbirimizden hoşlandığımız için de mutluydum çevremdeki herkes çocuğu begenmese bile benim umrumda değildi ama baktım sonra çocuk ben yazmadan yazmamaya başladı böyle böyle derken bende konuşmayı bıraktım onunla mi uğraşacağım soğudum işte