İnsan olarak nankör değilmiyiz güzel şeylerin kıymetini bilmiyoruz güzel insanların ?

Elimizdekilerin değerini bilmeden hep şikayet ediyoruz. Benim neden berska, zara montumu yok? Benim ailem niye her şeyimi kısıtlıyor? Ayşe nin arabası neden benimkinden daha pahalı? Gibi gibi sorunları kendimize dert ediliyoruz. Halbuki olaya; çok şükür giyecek montumu var, çok şükür binecek arabam var, çok şükür bir ailem var. Diyerek bakarsak aslında basit gibi görünse de çok şey değişir. (Aile belki istisna olabilir.)
Bu istekler için emek harcayan herkes her şeyin en iyisini hak ediyor. Ama isteklerinizi isterken elinizdekilerin de kıymetini bilin. Gayret edin en iyisi için çabalayın. Ama elinizdekilerin kıymetini bilin.

O deprem haftası anladım ki yüz yıkamak bile bir nimetmiş. Yüzümüzü yıkayabildiğimiz için bile şükür etmeliymişiz. Duş almak, diş fırçalamak, tırnak kesmek... bunların hepsi birer nimetmiş. Hepsinin değerini kaybedince anlıyoruz. Keşke vefasız, nankör, aç gözlü insanlar olmasak.