Babamla konuşmuyorum, siz olsanız ne yapardınız?

35 yaşında evli bir kız babasiyim. Babam hep gurbette yaşadı..3 -4 yılda bazen 6 yılda bir gelir 2 hafta kalır giderdi.. gelirken takvim yapraklarını sayar bitiremez Hasret kalırdık.. geldiği gün ise sürekli ızdırap olur.. ne zaman gidecek diye düşünerek çocukluğum gectti.. ilkokul ortaokul lise yaz donemlerinde sürekli çalışıp okul harcligimj çıkarır öyle devam okula giderdim. 4 kardeşiz. Babam hayatımın da beni sevdiğini hiç hissedemedim.. bı kac olay anlatıp sknunda soru sormak istiyorum..
* Abim evelenecegi yıl üniv. 1 deydim. Arkadaşım biletimj aldı abimin düğününe geldim.. Konya'dan İstanbul a ( babam pinti biri maddi durumumuz iyi olsada asla harçlık dahi vermezdi.. ailede tek ben okudum oyuzden hak geçermiş diye bana okulda para yollaması.. burs ve cafe ve büroda çalışarak 4 yılı bitirdim.) Geldim.. evde beni gördüğünde 6 ay sonra evladını görmüş gibi değilde düşman görmüş gibi niye geldin bide senin masrafinlamj ugrasacam diye soverdi..
** Evelenecegim gün kız iatemeye bile gelmedi.. annem ve ben gittik.. ki tarafi saolsun sorun etmedi.. böyle babam diye arkamda hiç durdugunu hissedemedim.. herkese evlenirken bir daire verdi.. saolsun..

Ama bunda bile her dakka yüzümüze vurur.. böyle birikti birikti..

Son olarak annem babam Trabzon a yerleşti ben İstanbul da oturuyorum.. neyse annem ameliyat olacağı için eşim ailemin yanına gitti abimin eşi ile birlikte ben de gittim.. annem ameliyat oldu İstanbul a dondum eşlerimiz orada kaldı çocukla birlikte.. anneme destek olmak için... Babam eşimle tartıştı.. eşimde sabah bilet alıp çocukla İstanbul a döndü... Babam beni arayıp küfretti gelmeyin buraya bidaha dedi...
Bende bayramda aramadım.. zaten sevemiyorum gittikçe kinlenip taştı bende bazı şeyler...

Sorum şu.. küçük kardeşim in Ağustos ta düğünü var.. Trabzon da mecbur gidip donucem.. otelde kalıp muhattap olmadan gelmek istiyorum.. ama annem beddua ede barışın diye ağlıyor.. ama asllla barışmak istemiyorum... siz olsanız ne yapardınız.