Annesizlik, hayattaki en zor şey olabilir mi?

Çok zor annesizlik. Sanki beni koruyup kollayacak kimsem kalmamış gibi. Sıcaklığını unuttum. Başımı omzuna koyduğumda, beni bağrına bastığında ne hissediyordum, unuttum. Anne derken nasıl diyordum, unuttum. Okuldan döndüğümde beni nasıl karşılıyordu, betüşüm derkenki sıcaklığını unuttum. Evde anne olduğunda ne oluyordu mesela, unuttum.
Annesizlik çok zor bu hayatta.

"Annen yok, kimsen yok"

"Annesizlik ", "anne" diyememek buruk bir duygu. Evini kaybetmiş hissi taşırsınız. Artık annenizle geçirdiğiniz aktiveleriniz yoktur. Onun yokluğu yüreğinizde doldurulamayacak boşluklar yaratır; oturduğu yere bakar, askıda bir hırkasını görürsünüz ; o hırkanın duruşu içinize işler. Ben sana kendine tutunmayı öneririm. Annen yaşasa bunu isterdi senden. Anneler ölmez aslında yürekte kalır, filizlenerek anılarımızda kök salar. 🍁