İyi niyetli ve düzgün insanlar neden zor bulunuyor?

Belki kötüler için iyi niyetli insanlar kötü niyetli insan olarak karşılanıp kabul ediliyor.

Evet kimse demez ki benim ayranım ekşidir, yâni kimse demez ki ben mutlak kötü bir insan olmasam da kötü olarak kabul edilen huylarım, ahlâkım, karekterim, mizâcım, tavırlarım ve hallerim vardır ki, iyi niyetli insanlar bunu hissediyor ve benden istiskâl edip uzak duruyorlar denilmelidir. Eğer ki insan kendi kötü yönlerini ve kusurlarını bilmiyor ve hissetmiyor ise o kimse kendisini tanımıyor ve bilmiyor demektir. Kendini bilmeyen ve tanımayan bir insan kendini kusursuz telakkî eder ve karşısındaki insanların hataları ve kusurlarına karşılık ben böyle bir davranış ve tavır sergiliyorım der.

Ez-cümle, her insanın kendi fikrine ve mantığına göre yaptıkları kötü şeyler onun için yapılması gereken iyi bir şey olarak kabul ediliyor, bunu anlamak istersen şu nükteli analojiye bak dinle şöyle ki; Meselâ nasıl ki birbirine düşman iki ordu savaşarak birbirlerini katlederler ve vahşî canavarlar gibi binlerce can alarak zafere ulaşırlar, belki o vahşî canavarlar dost gözünde ve kalbinde kahraman, ve düşman gözünde ve kalbinde ise vahşî birer canavar olarak telakkî edilirler.

Aynen böyle de, senin kötü ve âdî olarak telakkî ettiğin insanlar, kendi fikrinde ve kalbinde kendini kahraman olarak kabul ediyor ve kendisiyle gurur dahi duyuyordur...

"Başkalarının boğulduğu sular, benim ayağımın altını dahi ıslatmıyor"...