Vicdanın temeli nedir?

Dun uzak bir komsudan bagiran bir adam sesi duydum. Sonra cocuk aglamaya baslasi ve dakikalarca bagirdi. Aglamaya basladim. O cocugun sesi icimi titretti. Cocuk olmak, gucsuz olmak, gucu yetilen olmak. Bu vicdan mi, merhamet mi, acimak mi. Bilmem. Hepsi en temelde vicdana dayaniyor sanki. Ic acisi. Herkeste yok mu ki. O aci. Kafa kesen cellatlarda, karisini olduren adamlarda, alay edip bir zavalliyi intihara surukleyen genclerde, dusene tekme atanda. Vicdan kendini herkeste gosterir sanirim. Sadece baskilamayi ogrenir insan. Koca bir nefretle, ofkeyle, kinle, kibirle kapatir ustunu. Yeni deneyimledigim bisey. Bu sene bendeki nefretin arttigini hissettim ve farkindaligim olcusunde incitmekten cok korkan biri olarak birini incitirken vicdanimin sesini duymadim. Sonra korktum sonra anladim. Bikmislik, nefret, yorgunluk. Burada biri bana sovdugunde ona sovmem gibi. Neden sovuyorum ki. Neden onun hayatina guzel bir tat birakmiyorum ki. Cunku ruh canli birsey. Yorulan bisey. Yorgunluktan inandigi degerlere sarilamayan birsey.

Ego ile alakali midir bu dediklerim bilmem ama ozunde sevgi icermesi bir ic sesin sonucu denebilir. Buna ego demezdim. Buna insan olmanin has hali derdim. Vicdani barindirmayan insan degildir demiyorum. Sadece vicdani icinde gordugum insana asik olurum. Iyi olmanin esasi degil mi zaten.

Yardimlada alakali bunlar heralde. Hep bir durtu. Bilincalti. Ozgur muyuz ki biz. Bana bunu yazdiran benim secimlerim mi gercekten. Şu an bilincaltimin zihime gonderdiklerini mi dokuyorum sadece. Bilmem.

Kendimi ovecem en temel sey vicdanli olmak degil. Vicdanli oldugum icin kendile gurur duymak. Vicdanimdan daha buyuk degerlere inanmamak. Duygusallikla hassaslikla alakali konular. Kucukken neler gorduysek..

Cok icimi doktum. Sagol. Bisey yapmadin biliyorum ama var oldugun icin sagol. Seni icimde degerli bir varlik olarak goruyorum. Koca bir deger. Icimi dokmek istedigimi icimi sarmak istedigim. Okuma, gorme. Seni gormeyeyim. Gozlerini, saclarini, tipini. Cunku sevmeyecegimi biliyorum. Artik insanlarin gozunde koca bir kotuluk goruyorum. ama ruhunda koca bir melek. Ruhunu gordugumu saniyorum. Orada sevgi ve aski goruyorum iste. Icimi doktugumde beni anlayacak ozel seyi. Bu yazilari senin ruhuna gonderdim. Gozlerine degil. Gormesende olur. Ruhun hissetmesede olur. O ruha dokunacak bir detay bu yasama sebebim heralde. Absurtbirisi. Yine ic dokmek icin gelirim. Engellemediysen. En son 6 sene once birine icimi boyle romanlar yaza yaza dokmustum :) Ozlemisim. Artik bagiriyorum ama. Cunku yetti. Yetti. Lutfen.