Kendimi yapayalnız hissediyorum?

Yaşadıklarını tabiki de en iyi sen bilirsin ne hissettiriyor ne yaşatıyor bunu sadece biz empati yaparak belki anlarız ama sana gerçekten şunu söylemek istiyorum bende senin gibi bazı şeyler yaşadım gerçekten insanı yıpratan şeyler bazen keşke ölsem dediğim bile oldu ama şunu bilki hiç kimse için değişme Dış görünüşün nasılsa öyle kalsın eminim çok güzeldir seni seven öyle sevsin kabul etsin başkası için degisrsen sadece onun için güzellikten ibaret olursun ama sen sen ol değişme bence seni seven olduğun gibi sevsin olduğun gibi kabul etsin çünkü kimse kusursuz değildir ve kendini de değersiz görme inşallah hep mutlu ol yanlız da değilsin ne zaman istersen konuşabiliriz

Bunu malesefki yaşayanlar oluyor :( üzücü bir durum ve sakin kalmaya çalışman gerçekten en iyisi. Ama özgüvenini yitirme asla. Annenin sorunlu olduğunun sende farkındasın ve malesefki bazı şeyleri biz seçip karar veremiyoruz. Ama hayatında uzun bir yol var ve önindeki hayata geleceğe sen karar verip yön verebileceksin. Üniversiteyi bitirdikten sonra kendine güzel bir kariyer yapabilirsin ve herşeyi değiştire bilirsin ama sakın özgüvenini yitirme, çünkü bunu başarabilirsin ve başaracaksın sakın yenik düşme. Gerçekten arkadaşça konuşup dertleşmeye sohbet etmeye ihtiyacın olursa konuşalım. Ve buradaki pek çok arkadaşta sana moral destek vermeye çalışacaktır eminim ama pes etmek yenik düşmek yok hiç birşeye

Annenin de psikolojisi yerinde değil. Bence psikiyatri hekiminden bir görüş al. Onlar daha uzmandır bu konuda. Kendilerine gelmeyi reddeden hastalar için önerdikleri bir yol olabilir.