Şu an çok ağlıyorum abartı mı çok üzgünüm?

babam hep fakirdi. aklını kullanmadığı için borç batağında büyüttü bizi ve boynu bükük kaldım. Büyüdük. Kardeşim evelencem dye başımıza geçti bizi biraz daha borç batağına soktu. Babam da her şeyi abarta abarta yaptı ve ben ikisine de yapabileceğim iyiliği yaptım kredi çektim kredi kartını kullandırdım. Faturalarını ödüyorum kendi başımın çaresine de bakıyorum. Bir aya atamam olacak insallah ve eylülde görev başındayım. Kimseye muhtaç olmamak istiyordum ve Allah sesimi duydu sanki anneme kredi kartı başvuru yaptım ve limiti de iyiydi. bunu babam öğrendi. Durur mu tabiki oğlu için yaptığı borçları ödemek için istiyor. daha göreve başlamana kadar maaşımız falan gelecek hallediriz. Ben arkandayım falan diyor. oğlunun nişan ve düğün senesi boyunca beni hep boynu bükük bıraktı tüm parayı ona akıttı şu an onun borçları için hala beni ikinci plana atıp benim geleceğimi yabana atıyor. bu kadar bencil olabilir mi çok üzülüyorum. Onun bu sahtekar ve kadına olmayan saygısı yüzüne erkeklerden korkyorum. güvenemiyorum. Belk yarın kart limti kadar para getiremyecek ve be parasızlıktan bazı şeyleri yine idare etmek zorunda kalıcam elimi sıkıcam belki. Belki daha iyi ev tutabilecekken olmayacak ya da maaşım yatana kadar zorlanıp idare etmek zorunda kalıcam ben kendimi ayarlamış rahat olacağıma emin olmuşken o beni zor bir hayat yaşamaya sürekli mecbur bırakıyor çok üzgünüm. bu hayattan nefret ediyoum. Çabalarım hep boşunaymış. hem ölmemek hem de ölmek istiyorum nasıl yaban çelişki