Herkesin bana neden sadece derdini anlatıyor olabilir?

Bugün düşününce o kadar canımı sıktı ki bu konu. En dip duyguları yaşadıklarında, en çaresiz hissettiklerinde gelip konuşmak istedikleri kişi benim, en büyük sırlarını paylaştıkları kişi benim. Herkesi motive etmekten, sürekli umut dağıtmaktan yoruldum. İşin en can sıkıcı noktası ise aylardır başkalarıyla zaman geçirip, en mutsuz olduklarında bana gelmesi. İyi olduğunda beni sadece özlediğini söyleyip, zaman geçirmek için ise en ufak bir çaba sarf etmemişler. Negatife boğuluyorum, bu algıyı ben mi yaratıyorum insanlara yani sebebi ne? Psikoloji hakkında bilgi sahibi olan arkadaşlarım yorumlayabilirse çok sevinirim. Teşekkür ederim