Türkiye'de kadınlar hak ettiği değeri görüyor mu?

Bir erkek olarak bunlari farkinda olman guzel ama buyuk cogunlugunuz farkinda degil. Kadinin yaptiklarini kucumsuyor bircogu. En cok fedakarlik ve yuk bizde oluyor ama goren yok. Bunlari erkeklere anlattigimda kadin olmak kolay ne var ki diyorlar. Biz gun boyu esek gibi calisiyoruz diyorlar. Bende senin belli mesain var kadinlarin mesaisi ve maasi yok diyorum ev islerinde ve cocuk bakiminda. Omur boyu bedavaya yaptigimiz seyler bunlar. Ne emekliligi var, ne mesaisi ne de erkeklerin gozunde bir değeri. Bir de ustune kadin disarda da çalışıyorsa hem disrda hem evde calisiyor. Tum yuk uatumuzde oluyor. Ama bunlari anlatamiyorum bircok hemcinsine. Bircogunuz kadinin ne kadar yoruldugunu, ustune ne kadar yuk bindigini gormuyorsunuz bile. Bir tek yaptığınız sey işe gidip gelmek. Cogunuz baska da sorumluluk bilmiyor. Cocuklarin durumu, okulu dersleri, evin isleri cogunu farkinda bile degilsiniz. Önünuze birkac defa sicak yemek gelmese gomleginiz utulu olmasa homurdanmaya basliyorsunuz. Evdeki cogu iş de kendi kendine oluyor zannediyorsunuz. Camasirlar kendi kendine utuleniyor, dolaba konuyor, yemek kendi kendine hazır. Işin ucundan tuttugunuzda yok. Calisan kadinlar dahi eslerinden destek goremiyor hicbir konuda. Ve ben bu sebeplerden dolayi evlenmekten kaçıyorum. Değer bilmeyen hemcinslerinle nasil evlenebilirim ki. Yaptigim her isi gorevim olarak görecek, takdir edilmeyecegim gibi cogunlukla hem annesi hemde kendisi tarafindan yetersiz kadin olmakla suclanacagim belki. Evdeki hicbir işin ucundan tutmayacak. Biyolojik olarak kadin olmak zaten zor bir de toplumun yukledigi rollerimizde cok ağır. Sansli olsam erkek gelirdim dunyaya zaten. Bu durumda da evlenmek isteyeceğimi de sanmıyorum. Anlaşılmiyoruz cunku. Anlasilsakta erkeklerimiz totolarini az biraz kaldiripta hayat arkadasinin karisinin sorumluluklarini azaltmiyor, buna gerek dahi görmüyor. Cevremde de cok goruyorum. Çalışıyorum ve calisan evli, cocuklu kadinlarin halini goruyorum. Cekilecek cile degil gercekten. Ki bazi kadinlar butun sorumluluklari kaldiramayip her seyi ben yapiyorum, kocamin sadece evde varligi var. Işe gidip geliyor, ayni anda eve giriyoruz o gecip dinleniyor ama ben bir de evde calisiyorum. Herkes yemek bekliyor yemek, bulasik halletmeye calisiyorum. Ben bunlari yalnizkende yaparım, yanimda bir erkege ne gerek var, hayati paylasamiyorsam ne gerek var yanimda olmasina diyerek bosanan kadinlar var. Yuvayi gunumuzde bu tarz sebeplerden dolayi erkekler yikiyor aslinda. Hayat yoldasi olmayacaksan, birbirinizin yükünü hafifletmeyeceksen, erkegim diyerek kadina yikilmayi kendine hak goreceksen bu kadinlar bu adamlarla niye evlensin?

Diğer kadınları bilmem ama annem mesela asla değer görmedi babam tarafından. Annesiz büyüdüğü için yeri geldi aşağıladı babam annemi, sonra doğulu olduğu için yeri geldi aşağıladı, aldattı, hiçbir şeyi hak görmedi, yedirip içirmedi gezdirmedi güzel söz söylemedi. O kadar cogaltabilirim ki. Kadının ev içinde yaptığı hizmet görmezden gelinir çalışmak sayılmaz. Disarida iş bulur bu sefer çalışma ortamında ekmek çalışanlar olduğu için türlü şizofrenik baskı yapilir. Yani bir gün asla babam gibi biriyle evlenip kendimi sömürtmeyeceğim.

Çoğu anlamaz zaten empati eksik.