Namus bekçileri hakkında ne düşünüyorsunuz?

Herkes ar, namus, edep bilse kimse niye ses çıkarsın zaten? Bir arıza bir problem, bir arsızlık var ki insanlar laf söylüyor..

Özellikle toplumsal alanlarda fazlasıyla var..

Ben otobüskte "evli bile olsalar" dudak dudağa insan görmek zorunda mıyım? O mahrem değil mi? Niye toplum içinde? Bundan rahatsızlık duyuyorum ve dile getiriyorum..

Namuslular, en az namussuzlar kadar cesur olmalı.. Ben kötü olmaktan korkmam..
Yaptığım şey doğruysa, bırakın kötü bilsinler..

Zaten işine gelmeyenlere kötü olurum.. Bu da tam istediğim şey..

Hakkın (doğrunun) hatrı âlidir (uludur) hiçbir ferde feda edilmez..

Yani kimse için doğrudan vazgeçilmez..

Ben de bundan yanayım ama benim yaşadığım yerde, bulunduğum ortamda bana saygısızlık yapılıyorsa buna sessiz kalamam..

Mahremine dikkat etmeyen, dikkat edenler tarafından ikaz edilir, edilmelidir.. Adab-ı muaşeret denen bir olgu var..

Katılmıyorum. Toplumda otokontrol olmazsa, arsızlar tepenize çöker.. Sonra i hür yaşadığınız doğruları, size yaşatmazlar..

Tarihte bunun binlerce örneği var..

Bakın insan tebliğ etmekle, doğruyu yapmak ve söylemekle mükellef.. Buna emr-i bil maruf nehy-i anil münker denir.. Yani doğru olanı yapıp söyleme, kötü olandan sakındırmakla mükellef..

Düstur şudur: akla kapı aç, iradeyi elden alma..

İnsan vazifesini yapmakla mükellef fakat, galip ya da mağlup etmek de vazife-i ilahidir.. Kul ona karışamaz..

Siz olamıyor olabilirsiniz. Ama olmaya çalışanlara da laf söyleyemezsiniz! Toplum ahlâkının onuru sizin umrunuzda olmayabilir.

Ama umrunda olan insanlar var. Buna dikkat edin.

Teşekkürler eic icin