Sizce boşanmaların en temel sebebi nedir?

Artik evlilige bakis acisi degisti. Günü birlik beraberlikler gibi görülmeye basladi. Kimi cani cekiyorsa, esi birakir onunla evlenirim düsüncesi. Yani doyumsuzluk. Bir yastikta kocamak gibi anlam veren yok gibi. Bir kisiyle hayatini gecirmek istemiyorlar, bunu tüketilmis bir ömür olarak görmeleri. Baglanma sorunu, tahammülsüzlük ve asiri bireyselcilik bana göre. Internet bunu kolaylastirdi.

Bircok sebebi var. Sadakatsizlik, internet yani sanal alemden de aldatmalarin yapılması, yedekte tutulan iliskiler, deger vermemek, ilgi göstermemek, cinsel sorunlarin konusulmamasi, konusulsa da cozulmemesi ve gunumuz dunyasinda calisna kadinlarin ustundeki yük. Benim ayrilma sebebim de buydu.

Bosanmadim ama nişan attim bu sebepten dolayi. Calisan biriyim ve daha evlenmeden cogu sorumlulugun ustume yıkıldığını, evlilik icerisinde evlenecegim kişinin bana yük olmaktan baska bir sey olmayacagini anladigim icin ayrildim.

Turkiyedeki cogu calisan kadin hem ev islerini, hem anneligi, hem yemegi, kadınlığı, meslek hayatini bir arada yurutmek zorunda kaliyor. Erkekler bunu gormuyor ya da islerine gelmiyor.

Erkekler hem calisan kadin istiyorlar hemde evde hicbir işte destek olmuyor, hala kadinin gorevi olarak goruyorlar. Bu kadar yuku olan kadinda bir sure idare etse de artik altinda kalıyor. Cevremde cogu calisan kadinin bosanma sebebi bu. Benim de nişan atma sebebim bu.

Her seyi ben hallediyorum kendisinin sadece evde varligi var diyerek bisanan cok kadin arkadasim var. Ki hemsire bir kadin arkadasim cocuklar icin esinin aldatmasini affetmişti.

Ama sonradan bosanma davasi acti, eşinin daha aldatma durumu olmasa bile actigi davanin sebebi evlilikte ve hayati paylasmakta yalniz olmasiyla ilgiliydi. Kadin o kadar nöbetten nobete kosuyor, uykusuz, bir yandan cocuklar var ama esinden destegi hicbir sekilde yok. O da sonuc olarak bosandi cocuklara ragmen, daha da dayanamadi.

Kadindan hem ev isleri, hem yemek, temizlik, annelik, kadinlik, bana iyi es olsun demek, bir yandan bakimli olmasini beklemek falan gercekten vicdansizlik ve insanlik dışı bir sey. Bu kadar yükü yuklemek, kadinin yukunu gormemek, eş olarak hayati ve yuku paylaşmaya gonullu olmamak buyuk sıkıntı.

Bende daha evlenebilecegimi, bu topa girebilecegimj sanmiyorum. Agzim yandi bir kere. Bizim ülkede kendi işini kendi halledebilen erkekler pek yok. Sorumluluk duygusu pek yok.

Evlenmek, yuva kurmak, cocuk cok istesemde bu yükün altina girmek istemiyorum. Meslektaslarimin, diger calisan, cocuklu evli kadinlarin ne kadar yoruldugunu, yiprandigini ve evlilikte ne kadar yalniz kaldıklarını bizzat görüyorum çünkü.

Bu tarz bir evlilik evlilik degil, kölelik gözümde. Bu yükün altina girmek isteyen kadin varsa buyursun girsin.

Bu durumda kadina iki secenek sunuluyor bu da cok adice. Evlenip cocuklu olunca ya işi birak ya da hepsini idare et. Kadinlari bu iki secenekte birakmakta vicdansizlik.

Kadin okumus, emek vermis, yillarini sınavlara harcamis, kendi parasini kazanmak icin binbir emek vermis kadina yoruluyorsan, yukun agir geliyorsa işi birak evde cocuk bak, ev isleriyle ilgilendemekte gercekten mantikli degil. Insan emegine acır.

Hadi emegi geçtim erkek terketti gitti, bosanmak istiyorum dedi. Kimseye guven olmuyor. Kadin olarak işi biraktin, calismayacaksin para yok kim bakacak kadina ve cocuklarina. Artik erkekler kadina para vermek, nafaka, tazminatta vermek istemiyorlar. O zaman bu calisma dediginiz, evde cocuga ve islere bak diyerek işi biraktirdiginiz kadinlar nasil geçinecek? Kadinlar bu yuzden de çalışmaya devam ediyor. Bu riskleri, yani isi birakma kararini almakta kadin icin cesaret işi yani.

Kadinlari boyle seceneklerde birakmakta cok kotu. Erkekler ev islerinde, cocuk bakiminda yeterince destek sağlasa kadinlar calismali miyim, evde cocuklara mi bakmaliyim, hepsini idare edeyim ama edemiyorum da ayrılsam mi gibi düşüncelerde bogulmamis olurlar.

Erkekler olarak elaleme destek degil, kendi esinize, hayat yoldasiniza, cocuklarinizin annesine destek oluyorsunuz. Bundan niye bu kadar gocunuyorsunuz anlamiyorum.

Gerci bircogunuz elaleme daha kibar, anlayisli ve yardimsever davraniyor. Iş hayatinda goruyorum bunu. Begendigi kadinin posetlerini tasiyan, kapisini açan, kadinin kahvesini yanina getiren tipleri goruyorum.

Bu tipler evde bir kere bile karısına kahve yapip goturmemistir. elaleme her zaman kibar, nazik ve yükü alan taraftasınız ama evlilik icinde aynisi kariniz icin gecerli olmuyor ne yazik ki. Bosanmalarda bu yuzden oluyor işte.

Ayran gönüllülük, sadakat sabır kalmamış kimsede.
Evlilik yokluğu da tokluğu da bölüşmektir.
İyi gününde herkes yanında olur
Zor günleri birlikte sırtlamayacaksak evliliğin ne anlamı var ki?
Sanır , sadakat ve anlayıştan geçer