Yalnızlığın en iğrenç yanı nedir?

Birincisi, ben zaten bu sitede çok az zmn geçiriyorum, sıkıntımı ve ya yalnızlığımı gidermek için değil, ve ara sıra dikkatimi çeken bazı sorulara yorum yazarım o kadar.. İkincisi, örnek olarak söylüyorum sadece, ben şu an senin soruna bir yorum yazdım yani bu bir kere olan bir şey, yazdim bitecek iletişim, ben seni hayatima almiyorum sonuçta iletişim devam etmiyor. Ben burada bazen bir soruya görüş bildiriyorum diye, herkesle iletişim kuruyorum sayılmaz yani

İlk yazdığım yorumumu tekrar okursan bence daha iyi anlarsin, ben yalnızlığı seviyorum demedim, sadece sahte samimiyet gösteren ve ya kendi menfaatleri için insanlari hayatina almaktansa, yalnız olmak çok daha iyi dedim, en azindan kafan rahat ediyor, kendi derdinle sıkıntınla uğraşıyorsun sadece, bir de onlarin ve ya daha net seni “sevdiğini” inandirmaya çalışan insanın hal hareketlerini söylediklerini sorgulamak zorunda kalmıyorsun sürekli ve s.. bunu sen kendin aşağıda bir yorumunda da bu tarz bir şey yazdin zaten, birini hayatina alarken de uğraşman gereken çok şey var diye, yani anlatmaya çalıştığım bu.. Bir de burada herkes yalnızlığını gidermek, iletişim kurmak ve ya birini bulmak için takılmıyor..

enteresan bir yaklaşımmış ama katılmıyorum.

yalnızlık dediğin ıssız bir adada kalmak gibi bir şey mi yoksa kendi hayatını az inanın işgal etmesini tercih etmek mi, önce onun tanımını yapmalıydın o zaman. zira ıssız bir adada yalnız kalmak istemem şahsen. ki vizyonumun da bu denli ot bir yaşam sürerken işime yarayacağını da sanmam. yaptığım her aktiviteyi başkalarına ihtiyaç duymamla bağdaştırırsan da bu işin içinden hiç çıkamayız. örneğin yalnız başıma odamda oturup okuduğum kitapta insan karakterleri var diye ona da yalnız kalmayı sevmediğin için kitap okuyorsun mu diyeceksin şimdi? ya da akşam tiyatroya gidecem, neden? yalnız kalmak istemiyorum diye mi? bu mu senin bakış açın yalnızlık tanımı üzerine? eğer buysa, benimki bu değil de çünkü.

ayrıca şu da var: eğer sanalda birileriyle yorumlaşmak yalnızlıktan arındırıyorsa insanı, niye yalnız hissediyorsunuz kendiniz. günümğz dünyasında kimse yalnız hissetmesin o zaman.

o zaman sana basit bir soru: madem yalnızlık tamemen ıssızlık ve iletişimsizlik ise o zaman niye bu soruyu sordun? savunduğun tanımıyla sen dahil kimse bu sorunun (yalnızlık duygusunun) cevabını bilmiyor demektir. çünkü hepimiz doğdumuzdan itibaren bir şekilde birileriyle iletişim içindeyiz. ama bakıyorum da diğer yorumlarda sen dahil herkes yalnızlık duygusunu iyi biliyor gibi. bu nasıl bir tezatlık, sorarım sana?