Bir ebeveyn çocuğunu neden sevmez?

Ben anlamıyorum ya gerçekten, aklım almıyor bir ebeveyn çocuğuna neden güvenmez. Bilmiyorum sorun belki bendedir ama geriye dönüp kendimi sorguladığım zaman güvenilmeyecek hiçbir şey yapmamışım. 3 kardeşiz ben en küçükleriyim. Küçük olduğum için diceğim ama 10- 15 yaşında bir çocuk değilim. Neyin doğru neyin yanlış olduğunu anlayabiliyorum. Depremden dolayı Yalovadayız. Hepimiz aile evinde kalıyoruz ablam almanayaya, abim İstanbul'da kalıyor. Bizde tabi maraşa döneceğiz ama ben İstanbul'da yurtta kalıp okuyayım dedim annem onayladı lakin babam " boş hayaller kurmayın susun" dedi tabi bunu daha kaba bir sesle. Benden bir beklentileri olmayabilir ama bana güvenmemeleri çok koyuyor. Beni sevmiyorlar gibi düşünüyorum. Ben acıktım dedim babamla ekmekle bir dürüm yaptık lakin babam durumu ikiye böldü birini ablama verdi birini kendisi aldı. Ama unuttuğu belki de önemsemediği şey benim acıkmış olmamdı. Bilmiyorum her şeyi anlatamıyorum sadece kısaca sevmiyorlar, güvenmiyorlar diyebilirim... Bunun nedenini çok sorguladim ama yok belki de ben kendimi sorgulayamıyorum yani gerçekten sorun bendedir ama görmüyorumdur. Ama bu şekilde davranmaları çok kırıcı oluyor ve yaşam enerjimi elimden almalarına yetiyor. Böyle de olunca insan yasamak istemiyor...
Bir ebeveyn çocuğunu neden sevmez?
Cevapla