Anneniz her şeyi bize laf söylüyor mu?

Aynen köydeyim

Yo şehirde de kaldım. Kadın satıcısının eline düştüm. Adam beni oraya götürdü buraya götürdü sattı sürekli. Ben işte bu kadar aptalım

Kimse yok. Almıyor. Kendi kendime konuşuyorum. İlaç kullanıyorum. Biriyle sohbetim yok sürekli erkeklerden kaçıyorum. Kendime güvenim yok. Evde ağda bile yapmıyorum yani kendime bakmıyorum somalili çocuklar gibiyim

Hayır istemiyorum. Psikolojim bozuk ilaç kullanıyorum. Evden dışarı çıkmam. Çıksam da sürekli insanlarla tartışıyorum. Unutkanlık var. Yıllar sonra eve geldim kardeşlerimi bile hatırlamadım. Her şeyi unutmuşum. Saf saf geziyorum öylr sokaklarda

Neden saçma ben de insanım. Ve bu benim en doğal hakkım

Ne bakımı ne sporu ya. Halim beter. İşe gitmiyorum bile nefret ediyorum her şeyden sen spor balım diyorsun. İlaç kullanıyorum. Psikiyatriye gidiyorum

Kendime güvenim yok. Evden dışarı çıkmam. Çıksam da arkadaş bulamam. Yaşlılarla birlikte oldum. Yürüyüş yapsam diyorum ve kayboluyorum. Kendimi çok aç bıraktım ve yalnız kaldım. Üniversiteye gittim orada da aptallaştım. Sorumluluk almıyorum asla. Babam vefat etti, etmeden önce ne zaman sorumluluk alacaksın dedi. o bile fark etti yani. Komşumuz geliyor evlilik yok mu diyor. Kimse beni istemiyor. Bakire değilim. İşe gitmek istemiyorum çünkü insanlardsn korkuyorum. Deli derler diye düşünüyorum. Öğretmenlik tamamladım ama yapmak istemiyorum. 2 kere intihara kalkıştım. Annemden ayrılamıyorum. Kendime bakmıyorum sanki 5 yaşındayım. Gören de zaten öylr söylüyor.

Olabilir mi. Evden dışarı çıkmıyorum ama nerden bulayım ki

Vermiyorum cidden. Nefret ediyorum her şeyden. Öğretmenlik bitirdim. Öğrenciler yolda görse gülüyorlar. Bu normal mi yani. Neye gülüyorlar anlamdım

2 kere intihara kalkıştım

Sürekli olumsuz şeyler düşünüyorum. Hiç olumlu şeyler yok

Annemle aram çok bozuk..

İnsanlarla kendimi çok kıyaslıyorum. Bu normal mi. Bazen insanlar bana yamyam gibi geliyor yani çok korkuyorum gerçekten. Ne yapacağım bilmiyorum