Hiç arkadaşı olmayan var mı?

Valla dün cidden çok kötü oldum bu sene yıkılış senemdi uzun zaman sonra bi bunalım geldi dün birini arayim bir şey desin dedim rehberde gezdim dinleyecek bi tane kişi yoktu oturdum tek basima o çaresizlikle bana yapılan haksızlıklarla hüngür hüngür ağladım ama bu demek değil ki pes ettim zaten o kişilerin hiçbiriyle gelmedim hayata ağlamam bitince kalktım bi bitki çayı yaptım sonra güzel bi yoga sevdiğim bir dizi açtım izledim hayatim artik boyle geciyor önceden beni satan arkadaslarim varken yapmaya vakit ayiramadiğim şeyleri onlara vermekten kendime ayiramadiğim değeri veriyorum artik spor yapiyorum ders calisiyorum saglikli besleniyorum dil öğreniyorum podcast dinliyorum sevdiğim şeyleri yapiyorum yalnızlığa kendimi gömmüyorum sosyalleşiyorum da elimden geldiğince yeni insanlar da iyi ama yapamadiğim zaman da tüh demenin bi faydası yok kendimle vakit geciriyorum valla cildim düzeldi kültürüm arttı pozitif bi insan oldum ve emin bunlari yaparken 3 kurus bile harcamadim kimseden bi yardım istemedim derdimi dinle demedim belki de bunu öğrenebilmemiz için yalnız kalmamız gerekiyordu o yuzden yalniz kaldik çünkü eskiden birinin derdini dert edinir cırpınır dururdum iyi geleceğim ona diye ya da beni sevsin gitmesin diye

Benim hiç arkadaşım yok. Lisedeki arkadaşlarımın hepsi farklı şehirlere dağıldı üniversite için ve zamanla görüşmeyi kestik. Gittiğim üniversite özel üniversite ve sınıftakiler hem aşırı para harcayan, parayla övünen tipler hem de çok çıkarcı kişiler olduğu için iletişimi kestim. O yüzden şu an hiç arkadaşım yok. Ama bu şekilde daha iyi olduğumu düşünüyorum o yüzden arkadaş edinmeye çalışmıyorum. Ancak kafa dengi, çıkarcı olmayan birisini bulursam arkadaşlık kurmak isterim diye düşünüyorum.