Kendi başıma yaşayabilir miyim?

Merhabalar. Şimdiye kadar ailemle irili ufaklı bir çok problem istesem de istemesemde yaşandı. Ama çok şükür sigaradan başka kötü bir alışkanlığım hiçbir zaman olmadı. Konuya geleyim. Küçükken yaklaşık 7-8 yıl boyunca süren bir rahatsızlığım oldu ve bu durum aile üyelerinden başta annem olmak üzere herkesi çok zorladı ve yıprattı. Okul-eğitim hayatım onların beklentilerinin çok altında olduğu için liseye geçtiğim dönemden beri (21 yaşındayım) her türlü hakaret aşağılama vb davranışlara söylemlere maruz kaldım. İstemediğim üniversitelere ailem tarafından yapılan tercihler doğrultusunda gitmek zorunda kaldım ve istemediğim için bırakıp 2 sefer geri döndüm. Liseye geçtiğimden beri hem verilen harçlıkların yetersizliğinden hem de aile evinde kötü hissetmemek için cafelerde çalıştım. Ta ki 1 ay öncesine kadar. İşten istifamı verdim klasik türk genci psikolojisine büründüm ve bir ay boyunca evden dışarıya çıkmak istemedim. Bu süreçte kız arkadaşım bana yardımcı olmaya çalışsa da ona karşı olan tavırlarım ve buhranlar da olmam sebebiyle ayrılmak istediğini söyledi. Bu problemi zar zor toparladım ve bir şeyler başaracağımıza dair umutlar verdim ona ki yalan söylemedim ben bunları yapmak istiyorum. Ama bu sefer ben daha harekete geçmeden annem ile birtakım problemler kavgalar yaşanmaya başladı. Dediğim gibi uzun süreli bir rahatsızlık geçirdiğim için evdeki kimsenin bana tahammülü kalmadı ve herhangi bir başarı da göremediklerinden dolayı bana öfkeliler. 3 gün önce evden kovdu polis çağırıp uzaklaştırma almak istediğini daha da ileri giden argo kelimeleri kullanarak üstüme yürüyüp eşyalar fırlattı. Ben eve giremedim anca ablam işten dönerken ve babam işten dönerken akşamları gizlice giriyorum ve girdiğimi gördüğü anda bağırıp üstüme yürümeye çalışıyor. 2 gündür hiçbir şey yiyemiyorum. Ne iş bulabildim ne başka bir şey. Sınavıma 4 ay kaldı (yks). Sorum şu ben asgari ücret ile tek başıma geçinebilir miyim? Lütfen küfür etmeyin ben bunları yaşıyorum ister inanın isterinanmayın