Yolda beni görseniz korkar mısınız?

Senin yerinde olsam şöyle yapardım. Kendime bir gün seçerdim ve bu muhtemelen pazartesi olurdu. Bir haftalık bir plan çıkartırdım. Her detayıyla, ne zaman kalkacağım, yatacağım, yemek yiyeceğim, duş alacağım. Her gün bitiminde o günün planına ne kadar uyduğumu ve günün sonunda ne hissettiğimi o planın altına not alırdım. Kendimi daha iyi hissettiğim günleri inceler, bu güzel duygunun günlük planımla olan ilişkisini düşünürdüm. Böyle bir rutin oluşturduktan sonra, zaten o rutine alışır bünye. Plan yapmayı da bırakırsın bir süre sonra.

Korkacağımı düşünmem ancak içinde bulunduğun hale acırım.
Öncelikle ölüm mutlaka gelecek bundan herhangi bir kaçış yolun yok ancak dünyada varlık ve hayatta devam edecek,
öyle ki sen öldüğünde hayat devam ediyor olacak, şu an yaşadığında dahi hayat devam ediyor olacak,
bu sebeple evet ölümü sıkça anıp hatırlamak iyidir, ancak kendine eziyet edercesine hayattan elini ayağını çekmek iyi değildir.
Hayata mutlaka devam etmeli
dertler ile dertlenmemeli
dünya içine düşmemeli