Babamda mı sıkıntı, bende mi?

Şey nasıl başlasam bilmiyorum ama ilk önce kavgalarımız nasıl başladı anlatayım. Babam beni lisede özel okula yazdırmıştı bende babamı gururlandırmak için çok ders çalışıyordum ama sonra okulda değer verdiğim insanları kaybedince bir de üstüne görünüşüm yüzünden zorbalığa uğrayınca okuldan soğumuştum depresyona girdim diyebilir miyim bilmiyorum ama hep uyumak istiyordum herşeyin suçlusu olduğumu düşünüp kendime zarar veriyordum, üstüne her yediğim şeyi kusuyordum kilo alırım korkusundan, bir zaman sonra psikoloğa gittim baya ilaç kullandım ama bu ilaçlar çok uyku yapıyordu ve yemek yiyemiyordum bu yüzden de bayıldığım oluyordu bu olaylar yaşanırken okuldan baya uzaklaşmıştım okula gitmemek için her türlü yolu deniyordum hatta devamsızlıktan kalıyordum desem yeridir. Babam devamsızlıktan kalacağımı duyunca endişelendi haklıda sonra yaz tatili falan geldi ben kalmadım sınıf atladım asıl olaylar şimdi başlıyor babamın baskıları bana vurmaya başlamaları anneme aşağılamaya başlamaları bana deli muamelesi yapıp okula gidene kadar bağırıp çağırıp ağlatması bu 2 ay devam etti 2 ayın sonunda dayanamadım intihara kalkıştım 20 tane çok ağır ilaç içtim tabi bu 1 kere olmadı 3 kere yaptım bunu hastaneye falan yattım intihar olayından 1-2 hafta sonra ise anneme dedim ben açığa geçicem yoksa devamsızlıktan kalırım dedim babamı da bir şekilde ikna ettim ve açığa geçtim ve dershaneye başladım daha bir çok şey var ama şunu hiç unutmuyorum dershaneye gidicem makyajımı yapiyorum dersin başlamasına yarım saat var arabayla resmen dershaneye varmak 7 dakika falan babam ilk önce bana bacım gibi makyaj yapıyorsun imasında bulundu ben de daha da yüz göz olmamak için kapıyı kitledim kapıyı açıp bağırmaya başladı işte arkadaşlarımı örnek verip beni gömüyordu ben de üzüldüm ağladım baya hevesim vardı mutluydum dershaneye gidicem diye ama sonra baya ağladım dershaneye gidemeyeceğimi söyledim tabi babam sinirlendi bana vurmaya başladı ama nasıl vurdu anlatamam kollarım kıpkırmızı kesildi kanıyorlardı baya şiştiler falan sonra o gün baya ağladım kollarımı zor oynatıyordum kemiklerim ağrıyordu benim anlamadığım şey şuydu ben yüksek bir ortalama yaptığımda bile beğenmeyip bana demediği laf kalmıyordu ama abimler okulu bırakınca onlara hiçbir şey denmemişti babam hep bana derdi ki ben seni sevdiğimden sana kızıyorum seni düzeltmeye çalışıyorum hatta yengem de öyle derdi baban seni çok seviyor baban çok iyi niyetli ama ben niye göremiyorum bunu neden bu kadar üzülüyorum anlamıyorum bir babanın kızına deli ya da hasta muamelesi yapmasi ve bütün suçu ona yükleyip dövmesi normal mi? hala anlamis değilim demek istediğim şu ki kısacası benim babam hem annemin gençliğini kararttı hem de benim. Anlatacak hiç kimsem olmadığı için içimi dökmek istemiştim bu yüzden buraya yazıyorum sizi sıktıysam özür dilerim.