İlk kez giydiğim ceketi başkası ödünç istedi. Zor durumda olduğu için verdim ama içim rahat değil. Üstüne üstlük yargılandım?

Vermeyecektim ki. Onların yaptıklarına rağmen vermeyi düşünmüyordum ama empati duygum o kadar çok ki. Vazgeçirmeye çalışsam, reddetsem bile, isteyip durdu. Kendimi onun yerine koyduğum için vermek durumunda kaldım.
Hayır bir de bakışlarını göreceksiniz. Kendimi açıklayamadım, yeni aldığım ve ilk defa bugün giydiğim için tereddütluyum diye. o kadar çok konuştular ki, Sinip kaldım.
Üstüne ailem arıyor.

Keşke vermeseydin. Her ne olursa olsun evet tabiki empati güzel şey ama böyle insanlar için değmez.

Vallaha değmez. Şu anda kendime de çok sinirliyim. İlk defa giydiğim bir şey mundar oldu gibi geliyor onlar yüzünden.
Yine de sizce kendimi yarın açıklamali mıyım tereddüt etmemin sebebini?
Asıl alan kıza zaten söyledim.
Biliyorum. Baskı ve eleştiri de bulunan onlar ama bilip bilmeden hemen yargiladilwr beni.
Hem kırgınım, hem kendime çok kızgınım. Hem de içim şu an çok buruk.
Bilemiyorum neden böyleyim.
Kusura bakmayın başınızı şişirdim

Önemli değil başim şişmedide. Kendini kimseye açıklamak zorunda değilsin benim ve vermek istemedim dersin bu kadar. Kimsenin arkadaşlığına muhtaç değilsin sen. Ve anlaşılan normalde yüzüne bakmayanlar montun için yanına gelmişler ve sende vermişsin. İyi ol ama hakedene karşı.

Doğru söylüyorsunuz. Neden böyleyim ki? Ne bileyim. Her gün baktığın yüz yüze geldiğin bir insan, sana böyle davranınca insanı uzuyormus. Onu farkettim. Kimsenin arkadaşlığına tabii ki muhtaç değilim ama çok samimi değiliz desem de, onlarla fazla bir seyimi paylaşmıyorum ama sürekli aynı yerde oturup, muhabbet ediyoruz. Öyle yüz göz olunca da, şimdi onlarla bağımı koparınca da daha kötü olacakmisim gibi geliyor.
Ne yapayım bilmiyorum. Bunun için onlardan uzaklassam, arkamdan neler diyecekler. Hiç fikrim yok

Ne derlerse desinler boş ver. Böyle kibirli insanlardanda bağını kopar misal ben iki gün önce samimi olduğum arkadaşımla sırf beni önemsemiyor söylediklerimi ben konuşurken dinlemiyor takmıyor diye konuşmayı kestim.

Valla doğru. Ama anlayan yok. İşte bu iğrenç empati duygum yüzünden ve hayır dediğim halde anlamadığı için, vermek durumunda kaldım.
Vermek istemediğimi söylüyorum ama anlamıyor. Bir de herkes tarafından yargılanmam cabası

Valla benim eşyamı ben de başkasına vermem isterse tüm okul arkamdan cimri bencil desin umurumda olmazdı :D O niye ısrar ediyor ki okulda senden başka mont giyen yok muydu yani? Vermeseydin keşke bu belki o montla hava atmak için istemiştir ben kızlardan her şeyi beklerim :D

Geri ver dedim ertesi günü. Sınavdan sonra vereceğim dedi. Verdi zorla. Bir teşekkür bile etmedi, aldım ceketi ama Allah razı olsun falan yok. Yüzü sirke saçıyordu.
O gün kızlara dedim, beni dinlemeden yargıladiniz falan. Başkasından duyduk, öyle bir şey olduğunu bilmiyorduk, sonradan olayı anladık falan dediler. Ben de olayı bilmeden insanları illa vermesi gerekiyormuş gibi davranıyorsunuz. Bı dahakine kendiniz verin madem dedim. Ters ters bakıyorlar.
Baksınlar umurumda değil. Bir daha hayatta vermem. Eve geldiğim vakit, hemen makineye attım ceketi. Leş gibi sigara içmiş ceketle.

Z*kkım içsin allahın görgüsüzü