10 yıl önceden başlayan bi sürecim var. Zorlu, tek başına… ağlaya ağlaya çırpınarak buralara geldim. Sebebi 13 yaşlarımda babasız kalmaktı. Borç içinde. Neyse arkadaşlar diğer ebebeynime de bişey olcak diye çok korktum hep. En ağırını 2021’de yaşadım. Öyle zor durumdaydık ki. Annem hastanedeyken hakkım olan yeri 3/1 fiyatını en yakınım aldı. Öyle ağrıma gitti ki. Size neler hissettiğimi anlatamam. İllaki yetmiyor. Daha iyi yaşayabilecekken bizi bu duruma sürüklemelerini asla içim, gönlüm vicdanım almıyor. Çok ağrıma gitti. Ben ne zaman aşarım bunu. Yaptıkları muhtaç bırakmak. Azla yetindirmek, hakkın olanın daha azına en kötü zamanında razı etmek. Kalbim çok kırık. Baba baba diye ağlayasım var. Umarım aşarım bugünlerimi….
bana dua edin olur mu?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer