Babam gibi bildiğim adam çok değişti?

Merhaba. Bugün size geçmişimde olup geleceğe işleyen bir şeyi anlatıcam. Ben 8. Sınıfta çok depresiftim. Genellikle uyurdum. Bir gün türkçe hocam benle teneffüste konuşmaya çalıştı. En başta istemedim ama daha sonra harbiden ilgimi çeken şeylerden bahsetmeye başladı. Konuşma o kadar sardı ki hoca teneffüste full sınıftaydı. Hatta o gün öğle teneffüsünde bile benle sohbet etmek istemişti. Bir zaman sonra beni tanımak istediğini söyledi ve nerdeyse hayatımı full öğrendi. Tabii o sırada o da bir şeyler anlatıyordu. Öyle öyle aramızdan su sızmaz oldu. Annemle babam boşanalı fazla olmamıştı. Babamda kalıyordum. Ne kadar erkek öğretmen olsa da annemin yerini o doldurmuştu. Neyse lgs senem olduğu için babamla konuşup okuldan sonra özel ders izni aldı. Nerdeyse tüm günlerim onla geçti. Elbette her güzel şeyin bir sonu vardır. Karne günü gelmişti. 8. Sınıf bitmişti. O gün karnemi alıp bahçeye indim. Bi anda arkamda bi el hissettim. Arkamı döndüğümde türkçe hocam dolu gözlerle bana bakıyordu. Bana sarıldı ben de ona sarıldım. Ben de ağlamıştım. Bana biraz konuşmak istediğini söyledi. Okulun yakınında bi kafeye gittik. Bana anlattıklarını kısa olarak anlatiyim “Ben normalde evliydim. Sana asla bunu anlatmadım. Senle konuşmaya başladığımda yeni boşanmıştım. Senle kafa dağıttım. Sen de benle. Peki bunu neden sana şimdi dedim? Çünkü benim bir kızım vardı. Kızımı aylardır göremiyorum.” Bunları diyip yeniden ağlicak gibi oldu. Ama sadece gözlerimi çok derin bakmaya başladı. “Sen benim öz kızım oldun. Bazen sana kızım derken lafın gelişi değil ciddi anlamda dediğimi anladım” dedi. orada çok şaşırsam da onu teselli etmeye çalıştım. Neyse o gün böyle sürerek bitti. Yaz tatilinde sürekli konuşurduk. Lise başladığında eskisi kadar olmasa da konuşuyorduk. Bir gün bi kavga gibi bi şey yaşadık. Çok sarsıcıydı. 9. Sınıfın 2. Dönemi onla konuşmayı kestim. Sürekli aklımdaydı ve o eski depresifliğim geri geliyordu ama yapıcak bir şey yoktu. 10. Sınıfta da unutamadım. Ama bu sene 11. Sınıfım. Ve bir inanılmaz oldu. O öğretmen benim okuluma transfer olmuş. Okulun ilk günü onu okulda gördüğümde çok şaşırmıştım. Edebiyat öğretmenime gidip sorduğumda çok eskiden bu okulda olduğunu şimdi geri döndüğünü söyledi. Yeniden öğretmenim olmuştu bir anda. İlk haftalar ben konuşmamakta inat ettim. Ama şimdi konuşmaya başladım yavaş yavaş. Ama o da farkında o eski samimiyetten eser kalmamış. Bunun farkında olduğu için bana 1 hafta önce eski günleri özlediğini söyledi. Ben de dediğimde bana karşı tavırları çok değişti. Hani kızım diyorduya. Şimdi o ped0 öğretmenler gibi davranmaya başladı. Gerçekten ne yapacağımı bilemiyorum. Sürekli konuşurken eli belime vs kayıyo. Uzak duruyorum yine geliyor. Çok rahatsız edici. Eskiden çok farklıyken tavırları şimdi bir anda değişmişti. Haftaya rahatsız olduğumu söylemek istiyorum. Okul çıkışları bile salmıyo beni. Geçmişimizi bilerek anlattım ona göre yorumlayıp görüşlerinizi yazarsanız teşekkür ederim:)