Hayatsızlıktan kafayı yicem, hayat önerin?

Coğrafya kaderdir. Ekonomik refaha kavuşmuş ülkelerde doğan insanlar kendi hayatlarını kurtarıp ekstradan bilimle, müzikle, sanatla başka insanların hayatlarına dokunuyorlar. Bazen yaratıcının olduğundan bile şüphe duymaya başlıyorum. Aklımda o kadar soru var ki. Nereden başlayacağımı bilemiyorum. Öyle ki ülkemizde para kazanmak bile parayla. Yani babadan dededen kalan bir servetin yoksa, günümüz sömürge şartlarında ayakta kalman zor... Ya kaderimize razı olacağız ya da ayağa kalkacagiz diyeceğim ama ayağa kalkamadan kapitalist düzenin tokadını yiyoruz. O yüzden en iyisi köşeye çekilip ölmeyi beklemek. Benim umudum kalmadı çünkü.