Aileden nefret etmek?

Ya ben mi abartıyorum yoksa kaldıramıyor muyum artık. En baştan anlatıyorum. Babam alkolik biri. Allahınıza kadar küfür eder. Hiç dövmedi. Benim suçum olmadığı halde bana kızar küfür eder. Olmadık yerden tartışma çıkarır. Onunla iletişim kuramazsınız çünkü ona (ve diğer 2 kişiye göre annemve abim) bu karşılıkvermek olur. Ama gerçekten ona karşılık vermeye çalışmıyorum. Düzgüncekonuşmaya çalışıyorum. Haklıysan bile gidip özür diliyorsun. Yapar yapar sonra özür diler. hiçbir şey yapmadığın halde trip atar yokmuşsun gibi davranır. Mesela diğer çocuklara çok iyi davranır size öyle davranmayınca şaşırırsınız. Küçüklğümden beri abimle babamın sorunları var. O yüzden babamdan hep nefret ederek büyümüşümdr. Ona karşı bir sevgi besleyemedim. araba sesini duyduğum anda yatağa gidiyordum. Onunla karşılaşmak istemiyordum çünkü. Hatta anneme sürekli boşanmasını söylerdim küçücük ben. Annemde "bon ono sovoyorom" derdi. Sev sevde ben ne olacam. Hatırladığım anıları anlatayım. Babam birgün yine sinirli (dışarıda sinirlendiği şey yüzünden bize patlar) ne oldu hatırlamıyorum ama ben tuvalette ağlıyorum. Babamtuvaletin kapısından "ağla ağlak bebe" diyo. Birgün okuldan gelmişim babam yine sinirli defterini getir dedi sinirli bir şekilde yazın niye bu kadar kötü diye azarladı. Birgün annemle kavga etti çok fena bende ağladım anneme sarıldım bana diyor ki ağlama yoksa küfür küfür küfür... Babam başka şehire çalışmaya gitti ben onun için akşama kadar resim boyadım ama babam resimlere annemin zoruyla baktı. Babam yazları damda yatar sırf dama gelmedim diye vantilatörü yere fırlattı gitti küfür etti. Anneme de hep kötü davranır. Annemde biraz şapşal afadersiniz. İnsanı sinir eden tiplerden. (sırf bunu dedim diye nasıl evlatsın falan demeyin özeleştride yaparım yeri geldiğinde). Elmanın ne olduğunu sorarsın hangi elma der. Nasıl anlatılır bilmiyorum. Annemde düşünme ve sorgulama yetkisini kaybetti herhalde onu anlayamıyorum. Düşünce körlüğü yaşıyor bence. Devamı da var