Ailem tarafından dışlanıyorum, yediğim yemekte dahi gözleri var, okuyup cevaplar mısınız?

İlla okuyacak 1-2 arkadaş çıkacaktır lütfen bana yardımcı olun fikir olarak, o kadar çaresizim ki saatin 5'inde yazıyorum. Ben ailenin en küçük çocuklarıyım, ve aileme bir gün dahi olsun eda şunu yapmış denilebilecek hiç bir şey yapmadım, ama abim ablam ise kendileri mahkemelik oldular en çok onlar ağrıttı annemle babamın başını. Artık onlar evli, bazen ablam bize geliyor ve geldiğinde o kadar çok anlıyorum ki sevilmediğimi, içim sızlıyor. Bu hafta yine geldi, tavuk sote yaptı bizde ablam, bir bütün tavuğu yaptı tencereye bile sığmıyordu, bende kemikli yiyemediğim için tavuk sotenin tavuklarından 7-8 tane aldım, ama nerden baksan tencere dopdolu yani benim aldığım kuş yemi kadar, ben aldım alırken ablam eda alınma da kabalarını aldın kemiklerinden de al kalmadı dedi, ama size yemin ederim ki vardı hemde çok hatta şu an dolapta arttı bile, ben yine sen kimsin yemeğime karışıyosun demedim, olayın sonunda ben sivri dilli oldum, ablam da ağlamak üzere geldi kız yazık ya denilen kişi oldu, 2. Olay ise deprem oldu, direkt annemlerin yanına koştum, haber verdim annem bana hiç sarılmadı hemen ablamın yanına gidip korkma kızım istersen yanınızda yatayım dedi, ben uyumicam zaten dedi onu sakinleştirmeye çalıştı, gözlerinin içine mölüm mölüm baktım bana da sarılsın diye ama annem ay çok korkmuş, kıyamam ben ona dedi, ben dedim ki anne odanızda yatabilir miyim korkuyorum, bana dediği şey;heryer aynı burada da yatsan bir şey değişmeyecek dedi, ama ablama yanında kendi kocası varken korkma kızım ben uyumicam diyor elinden geleni yapıyor. ben dedim ki gülerek anne bana sarılmadın ablama sarıldın alındım dedim gece gece bile fesat düşünüyosun dedi, hiç bi suçum olmamasına rağmen ablanın tavuk olayı çok zoruna gitti demeye başladı hayır ben insan değil miyim? Benim zoruma gitmiyor mu? Kimse beni anlamıyor, nefes alsam suçluyum ne yapacağım kendime bir şey yapmak istiyorum katlanamıyorum artık, ben mi çok abartıyorum