Evliliğinizi kurtarmak için çocuk yapmayı mantıklı buluyor musunuz?

Lütfen bulmayın. Eğer karşınızdaki insandan sonuna kadar emin değilseniz çocuk yapmayın. Ben boşanmış bir ailenin çocuğuyum. Oradan oraya savrulduk, kime gitsek karşı tarafı özledik, hep bir şeyler eksik kaldı hayatımızda. E tek ebeveyn yetemedi de bize. Abim de ben de ne okul hayatımızda ne de özel hayatımızda başarılı insanlar olamadık. Çocukluğumuzdan beri ne zaman bir şeyi yanlış yapsak, ne zaman şımarıklık veya normal bir çocuğun yaptığı herhangi bir uçarılığı yapsak nasıl da bizden hiçbir şey olmayacağını, diğer çocukların ne kadar mükemmel olduğunu, bizim onlar gibi olamadığımızı dinledik durduk. İşin kötü yanı inandık da bu söylenenlere. Şimdi dönüp bakıyorum, her çocuğun yaptığı yaramazlıklardan farklı bir şey yapmıyorduk da. Ama bunu görmek bile işe yaramaz olduğum hissiyatını geçirmeye yetmiyor ne yazık ki. Başarısız olmak için doğmuşum sanki, hiçbir şeyi yapamazmış gibi hissediyorum. Çalışan, bir şeyleri başaran kadınları ne zaman görsem gıptayla bakarım, bazen gözlerim dolar hatta. Helal olsun derim. İçten içe de hayıflanırım ben neden böyle olamadım diye. Keşke zamanında bazı şeyleri görebilseydim de okuluma, mesleğime sıkı sıkı sarılabilseydim. Buraya kadar okuyan varsa teşekkür ederim, vaktinizi aldığım için özür dilerim. Ama lütfen, siz siz olun çocukları evlilik için, ilişki yürütmek için kullanmayın.