Derdimi anlatabileceğim birisi var mı?

Merhaba , neredeyse lise yıllarından beri hayatıma kimse girmedi şu an 24 yaşındayım ailemin de tanıdığı biriyle ilişkim var zaten onlar tanıştırdı gibi bir şey.. neyse hayatımda öyle kimse gerçekten yer edinmediği için şu an ilişkimi yürütürken sürekli olarak ablamdan laf yemekten sıkıldım. Acaba haklı mı? Acaba doğrusu böyle mi diye diye kendimi yiyorum veya onunla tartışma moduna geçiyoruz sonra diyor ki o hayatına girdi gireli değiştin halbuki ben aynıyım önceden de tartışır küserdik..
Bugün biz ablamla dışarı çıktık yolda da erkek arkadaşıma denk geldik neyse işte o ablama nasılsın abla falan dedi ablam ona sorular sordu bir gün yemeğe çağıracağım seni falan dedi ama biz iletişime geçmedik ablamda bunun üzerine onun yanında dedi ki sevgilinle niyr konuşmuyorsun insan bir hal hatır sorar diye ben orada aslınds kendimi kötü hissettim ama sesimi çıkarmadım. Daha sonra dedim ki abla ben bir büyüğümün yanında ona aşkım , hayatım nasılsın diyemem ayrıca siz ikiniz orada sohbet ediyordunuz ben sizi dinlerken araya girmek istemedim dedim. Neyse akşam eve geldik bir ablam daha var telefonda ona anlattı sonra ablamın eşi geldi eve durdu durdu dedi ki yolda bizimkileri görmen lazım.. işte bunu derken araya girdim abla dedim ben sana anlattım durumu enişteme de anlatmana gerek var mı falan diye söylenirken ablam kızdı sinirlendi yine aynı şeyleri demeye başladı , bu sefer benim ona değer vermediğimi söyledi onun agzına scıp bıraktığımı söyledi.. ben açıkcası ablamın bir olayı alıp da sakız yapmasını sevmiyorum. Neyse sonra gittim dedim abla bu konunun sevgilimle bir ilgisi yok bana laf ettiğin için böyle diyorum dedim sonuç olarak küstü bana. Bende artık dayanamadım ve burada başkalarına anlatıp danışmak istedim.

İşte kendince diyor ki nişanlanınca da mı yanımızda konuşmayacaksın falan filan ama yani bende ilk defa böyle bir ilişki yaşıyorum adapte olamamam normal değil mi? Kendisi acaba eskiden babamız varken ya da eniştesi varken sevgilisiyle canımlı cicimli konuşabiliyor muydu? Zaten gereksiz bir muhabbet. Benim ilişkimin olmasını en çok isteyen onlardı , bu kişiyle görüş görüş diye başımın etini yiyen de onlardı ama ablamın bu çıkışlarını anlamak zor. Ayrıca erkek arkadaşım da konuşmadı o an o da benim gibi... ona niye laf etmedi diye de kızdım kendimce. Sonrasında gidip de çocuk ispiyonlar gibi kendini haklı çıkarmak için ona buna beni anlatması da saçma geliyor. Ablam da olsa eniştem de olsa yaşanan şeyi anlatmasın. Ben böyle diyince bu sefer de bana neyi anlatıp anlatmayacağımı söyleyemezsin diyor. Bana gidip iş yerinde bile arkadaşlarına anlatıyor ilişkimi.. ben onun iş arkadaşlarından fikir duymak istemiyorum ki onlar benim ailemden bile değiller.
Dünden beri moralim çok bozuldu. Hâlâ konuşmuyoruz en kötüsü de benim ona ihtiyacım olduğu için kendisini çok yüce görmesi. Benim ona değil onun bana ihtiyacı var diye düşünüyor.

Bir tane görüşe yazdım aslında oradan bakabilirsiniz