Yasitlarini küçük goren var mı?

Elbette olabilir olmaz diye, bir kaide yok yani.
Ama şu var bakın henüz hayatın baharında önceliğimiz okuyup kendimizi geliştirmek olmalı kast ettiğim diploma statü değil çünkü bundan beş yıl sonra ki, benliğimizi aslında şu an yaptıklarımızla şekillendiriyoruz ve bunlar bir parçadan başlayarak bütün haline gelerek bize dönüşüm sağlayacak diğer türlü düşünüyorum yirmi altı yaşıma girdim yeni kız peşinde koşarak ya da internette sürekli zaman harcayarak sadece kendime zarar veririm, yaşıtlarıma bakıyorum hep bu tür meşguliyetleri var bir de bunu marifet olarak görüyorlar oysa hepsi boş işler bana göre zaman kaybı da yanında.
Bundan on yıl ya da on beş yıl sonra hatırlamayacağımız olaylar kişiler için üzülmenin ağlamanın yas tutmanın bir anlamı yok daima kendimize yönelik, hareket etmeliyiz dünyada iken en çok insanın kendisine ihtiyacı olur bunun farkındalığı ile davranmak lazım günün sonunda aşkta arkadaşlıkta geride kalır..

Tam olarak ne yönden?

Allah Allah, bu hep mi böyleydi yoksa yeni yeni farkına vardığın bir şey mi? Ben dediğim gibi önceden öyle görüyordum çünkü kafa yapım farklıydı çevreme göre. Onlardan daha derin düşünüyordum mesela, onların bakmadıkları veya hiç görmedikleri taraflardan bakmaya çalışıyordum vs.

Bu iyi bir şey mi kötü bir şey mi hala kestiremiyorum, bunu çok düşündüğüm olmuştur geçmişte.

Sen şimdi düşünmeye başladın galiba ndjfmsjfnsj

Ben de fiziksel olarak kendimi küçük görüyorum mesela, yaşıtlarım çok daha büyükmüş gibi geliyor bakıyorum diyorum ki ben 26 yaşında gibi görünmüyorum dışarıdan. Bilmiyorum çok ters ya. 😀

Aminn