Herkesin derdi var mı?

Aslında bu sözün anlamı, başkasının derdini küçümsememek gerektiği...

Çok haklısın

Herkesi bilemem ama ben hep dertli ve mutsuz yaşadım benim aşamadığım sorunlar var çocukluğum ergenliğim gençliğim bu sorunlarla geçti hiç aşamadım çok içe dönük çekingen utangaç sessiz biriyim hiç açılamadım sosyalleşemedim öz güvenim gelişmedi kendimi hep kapatarak yaşadım insanlardan kaçtım sosyal ve iletişim becerilerim gelişmedi ergenliğimde gençliğimde yaşamam gereken şeyleri bile yaşayamadım gençliğim eve kapalı işsiz asosyal yalnız mutsuz geçti iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadan yaşlanmış gibiyim gençliğimi 1 gün bile yaşayamadım her şey içimde kaldı senelerdir eve kapalı yaşıyorum artık yaşadığımı bile unuttum mutluluk bana çok uzaklarda

Ben 33 yaşındayım ama kendimi hiçbir zaman genç hissedemedim gençliğimi de hiç yaşayamadım çok eksik kaldım kendimi eksik hissediyorum mutlu olduğumu hatırlamıyorum bile çocukluğumdan beri kendimi aşamıyorum çok utangaç çekingen içime kapanık asosyal öz güvensiz kaldım hiç açılamadım hep insanlardan kaçtım hayatın içinde olamadım sosyalleşemedim bu kişilik özelliklerim beni hayatın dışına attı kendimi istemsizce eve kapattım senelerdir evden dışarı çıkmıyorum istesemde diğer insanlar gibi olamadım yaşım ilerledikçe daha da içime kapandım en güzel yaşlarım evde hayallerle geçti hiçbiri gerçekleşmedi bende genç yaşlarımda dışarı çıkmak çalışmak gezmek eğlenmek aşk yaşamak sevilmek sevgili olmak hayatın içinde olmak mevsimleri yaşamak isterdim ama başaramadım hayatı kaçırdım hayata geç kaldım kendimi daha da kapattım her şey içimde kaldı hiç motivasyonum yok yaşadığımı hissedemiyorum ayrıca zamanla korkularım oluştu dışardan bile korkuyorum

Ben zaten hep istedim ama yine de hiç adım atamadım bir şeyler yapamadım yaşayamadım kendimi hayatımı hep ihmal ettim yaşamayı beceremedim çocukluğumdan beri hayata uyum sağlayamıyorum diğer insanlar gibi olamadım çocukluğumda ergenliğimde hep içime kapanık sessiz utangaç çekingen biriydim sosyal öz güvenli bir insan olamadım hep dışlandım aşağılandım dalga geçenler oldu kendimi daha da kapattım hiç açılamadım sosyalleşemedim lise bitene kadar okuldaki en sessiz bendim sıramdan bile kalkmazdım kimseyle konuşmazdım hiç güzel anılarım olmadı liseden sonra da eve kapandım zaten ne iş hayatım ne sosyal hayatım ne aşk hayatım ne eğitim hayatım hiçbiri olmadan geçti gitti gençliğim hayatı hep kaçırdım kendimi her geçen zaman daha da kapattım sürekli içime kapandım insanlardan kaçtım gençliğime dair güzel bir günüm bile olmadı herşeyden mahrum kaldım en basit hayallerimi bile yaşayamadım senelerdir eve kapalı yaşıyorum hiç dışarı çıkamıyorum hayatımda hiç gezmedim eğlenmedim sosyal olamadım hiç kız arkadaşım sevgilim olmadı hep eksik yaşadım kendimi her yönden eksik yetersiz zayıf güçsüz hissediyorum hayata çok geç kalmış hissediyorum 33 yaşındayım ama yaşanmışlık yok hiçbir deneyimim yok hayatın dışında kaldım artık daha da kapattım kendimi yalnızlık mutsuzluk çaresizlik içinde yaşlanıyorum

Hayır!

Darısı senin başına 🤣

Ne demek 🙃