Erkeklerden çekiniyorum ve utanıyorum yanlarında?

Daha öncede böyle bir soruyla karşılaşmıştım. Aynı cevabı vereyim madem. Öncelikle karşımızda ki kim olursa olsun. Bu hoşlandığımız bir çocuk, arkadaş olmak istediğimiz birisi, iş görüşmesinde ki uzman, okulda birşey ifade etmek için veya söz alıp konuşmak için kalktığımızda eğer utanma sıkılma dalga geçilme gibi hususları takıntı yapıyorsak tek düşüneceğimiz şey karşıdakinin de bir insan olduğunu akıldan çıkarmamak. İnsan psikolojisi aslında kendini hep üstün gördüğü gibi bazen bu üstünlüğünün başkaları tarafından düşürülmek isteneceği duygusuyla iletişim kurmaktan çekinir. Örneğin bir konu anlatacağımız zaman biz en iyisini biliyoruzdur. Kalktık ayağa anlatıyoruz. O an bu en iyi bildiğimiz birşeyi anlatırken karşıdaki bir kaç kişinin bu bilgimizi ölçüp bizi eleştireceği dalga geçeceği düşüncesine kapılırız. Bu ve bunun gibi durumlar senin eksikliğin ya da düşüklüğün değil aksine kendini üstün hissetmenden kaynaklanır. Tek yapacağın şey karşıdaki insan. Çok komik gelebilir ama öyle anlar olur ki çok saçma bulacağın düşünceler seni rahatlatır. Mesela karşıda ki insanda uyuyor uyanıyor yemek yiyor kendince iğrenclikleri iyi yanları kötü yanları eksiklikleri fazlalıkları var. Tıpkı senin gibi peki eşitken neden sen kendini eksik göresin ondan veya çekinesin?

Eski bir taktik vardı bunun için. Karşındaki kişinin iki gözünün tam ortasına bakıyorsun. Yani burun kemiğine. Ve karşındaki kişinin gözüne bakmadığını anlaması mümkün olmuyor ve sen de başka birinin gözünün içine bakmanın verdiği baskıdan kurtulmuş oluyorsun böylelikle... :)

Liseyi kız meslek lisesinde falan mı okudun? Asosyallik ile doğru orantılı bile olabilir bu durum. Çekingenliğin fazla diyalog kurmamak ile alakası var bence.