Eşcinsel olan var mı ne zaman fark etttiniz?

Yıllar önce ilk okulda sevdiğim bir çocuk vardı. Çocukluk işte yani seviyordum ve ondan bu karşılığı alamadım. Sadece o sevdiğim kişiden değil hiçbir erkekten alamadım. Sonrasında o sevdiğim çocuk benimle birlikte olmak istediğini beni sevdiğini söyledi. Ve 2 hafta falan anca sürdü zaten. ( şimdi bu yoruma gülenler ya da dalga geçenler olabilir asıl dönüm noktam tam da burasıydı) .
Ve ben artık sevgiye olan inancımı yavaş yavaş kaybettim. Babam beni erkek gibi yetiştirdi. Her işine koşardım. Biraz da ondan dolayı ist3 bulunduğum ortamda normal bir kızdan farklıydım insanlara göre. Ve bu git gide benim psikolojime de girmeye başladı. Artık kendime yedirmiştim bu durumu. Demek ki bu yüzden erkekler benden uzak duruyor diye düşündüm ve alıştım.. yavaş yavaş da onlardan vazgeçtim.
Yıllar sonra kızlara ilgi duymaya başladım. Yaklaşık bundan bi 7 sene öncesi falan ama yediremiyordum kendime bunu. Çünkü escinsellik ne demek transeksüellik ne demek falan hiçbirini bilmiyordum. Bendeki normal bişey sanıyordum.
Bundan 4 sene önce bi kıza aşık oldum.. öyle böyle değil ve artık anladım ki ben normal bir kızdan farklıyım.. Hem duygularim hem ses tonun hem karakterim.. bambaşka.