En çok neyin eksikliğini yaşıyorsunuz?

bende doktor tescilli, özgüven eksikliği ve yaygın kaygı bozukluğu mevcut. tedavimi oldum vesaire ama tam olarak kurtulamadım kaygı bozukluğundan. korona süreci böyle hışımla gelmeden evvel hafif bir özgüven sıfırlaması ve minör depresyon yaşadım. kendimden tiksiniyodum en son.

bu aralar ise tek korkum, tek dileğim ölmemek. ne insanlardan utanıyorum, ne kendimden. çünkü ölüm hiçbirimizi seçmiyor, sen yakışıklısın, sen tatlısın, senin özgüvenin yüksek sonra öl falan yok...

hayat bir yol, bu yolda kimden neden utanıyorsunuz ki? ben bu süreçte evet belki kötü ama konuşmaya çekindiğim babamla günlerdir aynı evdeyim ve bir çok tartışma yaşar olduk, istemediğim şeye istemiyorum demeyi öğrendim. arkadaşlarıma bir şeyleri neden istemediğimi anlatabiliyorum artık. neden çünkü nasılsa bir gün öleceğim. böyle hislerle kendimi daha fazla kapatıp harcayacağım değil 25 senem, 25 günüm yok.

bir an önce corona belasından kurtulup keşfettiğim yeni ben ile yepyeni hayatıma başlamak istiyorum... o güne kadar ölmezsek tabi.

Gençliğimi hiç yaşayamadım her şey içimde kaldı işsizim asosyalim hiç sevgilim olmadı gezemedim eğlenemedim arkadaşım çevrem yok en güzel yaşlarım hep yalnız mutsuz geçti