Bazı insanlar, bazı konuları anlamıyor ve bu araya soğukluk sokuyor?

E normal değil mi? Seni dinleyen, anlayan insanlarla konuşmak, yakın olmak istersin.

Bazen bulursun. Hatta bulmuş bile olabilirsin 😉

şahsi olarak ilişkilerimin yıpranmasından asla endişe duymam. bırakın endişe duymayı bunu düşünmem bile. ben insanları hayatımda yolda gördüğüm ve tanıdığım bir taş kadar n ormal ve sıradan buluyorum. hayatlarıma girmiş, çıkmış, zerre umurumda değil inanın. bu yüzden karşımdaki baktım ki anlamıyor, anlatmıyorum uzaklaşıyorum. bu kim olursa olsun. tek bir kişiye karşı uzaklaşamıyorum o da ailem. ailemle maalesef şiddetli tartışmalar yaşıyorum. hepsi o kadar inatçı ki, bilmedikleri şeyler konusunda ısrarla ısrarla konuşuyorlar. bu özellikleri beni öfkelendiriyor. onların güçlü olmasını istiyorum ama zayıflar. hep zayıflar.

o bahsettiğiniz insanların amacı bilgisi olmalarına rağmen konuyu tartışmak değil bildiklerini size dikte etmeye çalışarak kendi içinzdeki yetersizlik hissini doyurma çabası. o kadar zavallı ki aslında bunu kendisi de biliyor. amacı size karşı güç gösterisi yapmak. bu sidik yarışının küçük çocuklar bile yapmıyor. hadi oynayalım diyip anlaşıyorlar. insan büyüdükçe alçalıyor bazen. bu da güzel örneklerden birisi.

böyle durumlar vakit ve enerji kaybı oluyor maalesef. karşındaki kişiyi ne kadar erken tanırsan o kadar iyi