Eskilerden neyi özlüyorsun?

Yer sofrasında herkes bir araya gelir sıkışır ve yemek yerdik. Herkes küçülürdü, büyüklük olmazdı, k, b, r olmazdı. Nimete saygı vardı, hürmet vardı. Ekmek kırıntısı dahi sofra bezine düşmezdi.

Kışın yanan sobanın yanında olmak. Güğümün kaynayıp cızırdayak ses vermesi de bir başka idi.

Küçüklük sen ne güzel idin...

Avm’lerin olmadığı dönemleri özlüyorum, her sokağın yanında tarlalar olurdu çocukken deliler gibi top oynardık, barış mançoyu özlüyorum, tüplü tvyi özlüyorum, deprem dede vardı rahmetli Ahmet Mete ışıkaraydı sanırsam okulumuza gelmişti çocukken o dönemleri özlüyorum. İlkokulda sürekli tiyatro gösterileri olurdu 1bucuk 2 liraya onları özlüyorum. Dedemi çok özlüyorum. Işıklı ayakkabılarımı, 4 tekerli freni tutmayan ufak bisikletimi çok özlüyorum, akvaryumdan elime alıp geri koyduğum ölen Japon balığımı özlüyorum, ilk telefonumu özlüyorum, eski komşularımı, çocukken bitmeyen enerjimi, dercesine bitmeyen çocukluk enerjimi özlüyorum, akpsiz dönemleri özlüyorum, dedemin babaannemin maaşını çektikten sonra bana döner ısmarlamaların özlüyorum, kuzenimle evde top oynarken ampulü patlattığımız yediğim dayagı özlüyorum, ben dayak yerken kuzenimin bana gülmesini özlüyorum, taktir teşekkür alamadık diye eve girmeye korktuğum dönemleri özlüyorum, yazın ailemin beni memlekete götürdüğünde o tarlada bağda bahçede koşuşturmayı özlüyorum, eskiden şehit haberi yayınlandığında evde 3 gün tv açılmazdı o saygılı dönemleri özlüyorum. Fenerbahçe’nin maçlarını bütün akrabalarımızla izlerken o bağırış çağırışı özlüyorum.