İnsan, önerme, paradoks?

Aynı şeyi söylüyoruz. İnsana yakışmayacak şey zaten insanda bulunmaz. Varsa da o da bir yönüdür ve neden yakışmasin?

Deyim ne için kullanılır? Gerçek bir durumu anlatmak veya farklı ve sanatsal şekilde dile getirmek için. Tamam deyimi saymayalim. Söyle diyelim; seytanlaşmak, şeytan olan insanlar, şeytana papuc giydirenler (bakın yine deyim ister istemez)

Yani bize normal bir insan profilini olumsuz yönde aşan bir durumu anlatıyor. İşte ne kadar uç olursa olsun o da insanın bir yönü ki o durumu yaşayabiliyoruz. Yoksa bize ait olmayan bizde olmayan bir duyguyu hissetmeyiz. Tamam evet haklısınız bunlar sadece deyim ve ancak kötülük bu şekilde anlatılır. Ben fazla gerçekci almış da olabilirim ele. Demek istediğim; sanki insan melek ve insanda tek yön var o da iyilik gibi sanmanin yanlış olduğu.

Aslında belli bir ahlak temeli olmadığı için konu oraya varsa da maalesef toplumun faydası için buna yanlış diyoruz. Savunuyor muyum kesinlikle hayır. vicdan denilen şey de aslında menfaatle bağlantılı aslında. İnsandan her şey beklenir fakat doğuştan getirdiğimiz birtakım güdüler sebebiyle elbet bu şeyler normalleştirilemez. Sonuçta ahlâk olarak toplum faydasına en yakın olanı seçeriz insanlık olarak ve kurallar yasalar koyarız. Demek istediğini anladım. Bir anlamda " insan iyi, uyumlu olmak zorunda" gibi bir çıkarım yapabiliriz. İyi-kötü ayrımı hem vicdani yani içgüdüsel, hem de sonradan, toplum huzuru için geliştirdiğimiz olguları içine alıyor.

Neden "insandan her şey beklenir" dedim çünkü sen de dedin ya "en uç noktaların varlığı" ve buna mukabil de en olmaması gereken şeyleri yapan insandan o şeyler de beklenir ama elbette bu normal değil. Umarım anlaşılmıştır.

Evet, teşekkür ederim 😊