Çok sevdiğim yakınım öldü, acısını nasıl dindirebilirim?

Benim de 13 yaşındaki kuzenim vefat edeli 36 gün oldu. Tamı tamına 36 gün. Daha 37 gün önceki zamanı , bana olan bakışını , kırıldım abi , neden bizden uzaksın , neden üzgünsün , keşke konuşsan ve aynı zamanda veda eder gibi bir mazlum bakıştı ama ben özel sorunlarım , gelecek kaygısı sorunumdan dolayı bunalıma girdim. Psikolojik zorluklar çektim. Ağzıma almam dediğim sigarayı , kuzenimin vefat ettiği gün aldım.


Rüyama girdi. Tıpkı o gölette boğulması gibi , bana nefret kusuyordu. Yaşadıklarımı anla diye bağırıyordu... zorlandım. Hala daha vicdan azabı ve üzüntü çekiyorum. Giden parlak bir çocuk , bir birey gelecek demek. O kadar berbattım ki anlatamam. Aşık olduğum meleğimin uzakta olması, gelecek kaygım, bulunduğum ünüversite bölümüne ait hissedememekten tut aile gerginliğine kadar her şey vardı ve zorlandım.


Acı diner fakat unutulmaz olanlar ve sana , bana , her insana bir çok şey öğretir. Hayatımın son bulmasını istedim. Fakat sonra niye yaşadığımı ve hayatımı maddi manevi açıdan değiştirmeyi düşündüm. Bu yüzden de çözümün ve kendimi iyi hissetmemin yolu kariyer planlaması ve gelecek kaygısını yok etmek.



Çalışkan , idealist bir birey olarak tanımlıyorum kendimi. Memurluk yolunda emin adımlarla ilerlemek ve güzel puanla atanmak istiyorum. Hedeflerim var ve birşeylerle uğraşmak beni daha iyi hissettiriyor. Eğer ki ölüm acısını dindirmek istiyorsan bir şeylere kafa yor hayata ve seni değiştiren her bir şeye dair. Mesela dediğim gibi kariyer, ev dekorasyonu yapmak, tatile çıkmak ara ara , arkadaşlar ile takılmak , dertleşmek , konuşmak gibi şeyler...

Güzel kardeşim , iyi kalpli kardeşim benim. Başın sağolsun ve rabbim cennetin kapısını açsın yakınına :) :) Uzun yazdım ve ben de dertliyim. KPSS ye hazırlanmak ve memurluk hayalleri ile kariyer planı yapmak beni iyi ve dirayetli hissettiriyor :) Dayanmaya çalış kardeşim :)