Gerçekte hiçbir insanı sevmiyorum…Sizce sebebi nedir?

Çevremdeki insanların gerçek yüzlerini ve ruhlarını okudukça her şeyin bir çıkar çerçevesinde ilerlediğini görmek beni güldürüyor. Çok arayanım soranım ve güya seven arkadaşlarım var. Çoğuna geri dönmüyorum. Kişilik yapılarını ve sahte hareketlerini beğenmiyorum. Arkalarından konuştukları insanlarla can ciğer olmaları garibime gidiyor mesela. Sahtelik sahtekarlık her yerde sanki. Ben cevap vermediğimde de ısrarla üstüme düşülmesi yüzsüzlüğü de ayrı bir garip geliyor.

Genel olarak izlediğim insan hareketlerinin garipliğinden tiksiniyorum. Herkes birbirini belli bir çıkar uğruna kullanıyor.

Anne, baba, kardeşler de dahil…

Evlatlar da dahil..

Her şeyin bir çıkara dayandığı dünyada insanların bu çıkarı sanki görmüyormuş gibi birbirleriyle çıkarsızlarmış gibi birbirlerine oynayışlarını her izleyişimde gülüyorum.

Annesi babası zengin olmasa yüzüne bile bakmayacak çocuklar tanıyorum yazık ki…Sadece parası için onların yanında olduğunu bildiğim insanları görüyorum.

Kardeş dediğim insanların gerçek bir şeytan olup tek tapındığı şeyin para olduğunu biliyorum.

Arkadaşların, arkadaşlarını belli bir zümreden seçtiklerini ve o zümreden olmasan arkadaş olmayacaklarını biliyorum.

Görüyorum, hissediyorum, sevmiyorum hiçbirini.

O insanlardan da sahteliklerinden de iğrenç şefkatlerinden de tiksiniyorum….

Gerçek insan görmek istiyorum..
Gerçekte hiçbir insanı sevmiyorum…Sizce sebebi nedir?
Cevapla