Psikolojik olarak sorunlu muyum?

Aile hayatımda çok ciddi sıkıntılar yaşadım. Babam anneme ihanet etti, boşandılar, şimdi kızı yaşında biriyle evleneceğini öğrendim. Görüşmüyoruz, hiçbir zaman bizi seven ve sayan bir adam olmadı zaten. Bunun travmasını hala hissediyorum. 5 yıldır bir ilişkim vardı, annemle paylaştım evlenmek istiyorduk. Beni uzun bir süre bekletti oyaladı, bir yıl kadar. En sonunda söz kesilmesi için onay verdi. Ama sonra vazgeçer gibi oldu işi yokuşa sürdü. Kız kardeşlerimde köstek oluyor gibi davrandı. Hepsini bastırdım, bir şekilde söz kesildi. Ama bu süreçte çok yıprandım. Şimdi annem damadını çok seviyor ama o süreçte beni inanılmaz yıprattılar. Bir süredir hiçbir şey yapmak içimden gelmiyor. Nişanlımla da kavga ettik, bana sorunlusun sıkıntılısın dedi çok ağrıma gitti. Ondan beridir hiçbir şey yapasım kimseyle konuşasım yok. Birikmişlikten dolayı, nişanlımla kavga etmemle beraber çöktüğümü hissediyorum. Kendimi çok yalnız hissediyorum. Bazen kimsenin beni içten sevmediğini düşünüyorum. Ailem tarafından o kadar yalnız bırakıldım ki o süreçte hep nişanlıma yaslandım beraber zorlu günleri atlattık. Ama onunda kavga esnasında sorunlusun sıkıntılısın demesi çok ağrıma gitti. Gerçekten sorunlu olduğumu düşünüyorum. Ne yapmalıyım, ne düşünmeliyim, şımarıkça mı davranıyorum, şükürsüzlük mü yapıyorum?