Size hayat dersi veren olay neydi?

Ben birinci sınıfa giderken okulun arkasında yaşlı bir kadının çiçek bahçesi ve okul bahçesini ayıran demir örgü bir çit vardı, çiçeklerin bazıları bahçeye sarkardı. O gün öğretmenler günüydü. Alt dallardaki bütün çiçekler toplanmıştı, bende öğretmenim için tellere tırmandım ve güzel kırmızı bir çiçek aldım. Biri seslendi, bana da bir tane al, diye. Bir tane daha, bir tane daha diye diye çitin en tepesi dışındaki bütün çiçekleri topladım. Üç ya da beş çiçek toplamıştım. Büyük sınıflardan bir abla , benim için onu alır mısın, dedi ve en tepedeki en kırmızı çiçeği gösterdi. Kıramadım ve zirveye kadar çıktım. Tellerin boyu ne kadar hatırlamıyorum ama insanlar bana bakmak için başını ensesi katlanıp gizlenecek kadar kldırıyordu beni görmek için. Ben üstlere çıktılça tellerin arasındaki boşluk küçüldü. En tepeye vardığımda ben çiçeği koparmaya çalışırken ayağım kaydı. Çiçeği koparabildim mi bilmiyorum ama elim çitin tepesindeki açık tel ucuna takıldı ve avcumun içini kestim. Hiç acımadı, sadece düştüğüme şaşımıştım. Sonra biri bağırdı eli kanıyor diye. O kadar çok kanı ilk defa görmüştüm. Elimden kan damlamasın yere diye tas gibi yaptım ama kan avucumu doldurup taştı. Kanın kırmızısı çok güzeldi. Bana daha çok boya gibi gelmişti ve hala hiç acımıyordu. İdare odasında fen hocası elime tentürdiyot dökene kadar hiç acımıyordu, keşke dökmeseydi. Sonra eve gittik ve gecenin bir yarısı elimi metalle kestiğimi fark etti annem ve benim tetenoz aşım da yoktu. Sağlıkçı bir arkadaşı aradık ve 24 saatten önce ölmez dedi. Babam da sabah vurdururuz diyince ben o gece ölmekten korktuğum için ağladım. Sabah hastanede doktor buna dikiş atılırdı ama zaten kaynamış artık gerek yok dedi. O zaman iyi ki erken gitmedik dedim, elimde dikiş istemiyorum. Neyse en üst daldaki çiçeği isteyen ablayı bir daha görmedim. Yaranın izi de elimde duruyor. Sağımı solumu ayıramazdım ben, yara sayesinde öğrendim. Evet yani bu koca hikayeden aldığım hayat dersi sağımın ne taraf olduğu idi. Bunu okuyacak yiğit var mı bilmiyorum ama yazması çok sardı :)

Yani oyle bir olay yasamadim. Çünkü insanlara karşı hep mesafeli , hep temkinli yaklaşırım. Ama başkalarının yaşadıklarından, yaptıklarından ve sonuçlarından çok hayat dersi çıkarırım. Hayat dersler bütünü zaten ve başkalarının yaşadıklarından da ders çıkarmak insani daha da olgunlaştırıyor. Başkalarının hatalarından ders alın, insan tüm hataları yapacak kadar uzun yaşamıyor demişler zaten 🌻🌻