Aileniz icin ne kadar fedakarsiniz? cevaplariniz benim icin cok onemli?

Arkadaslar benim icin oncelik hep aile oldu yani aslinda karsilikli hep fedakarliklar yaptik cesitli birbirimize ama bazenn annem sanirim psikolojik olarak bana cok yukleniyor her seyde yardim bekliyor bensiz hic bir sey yapamiyor ve yardim edemedgim yetemedigim yerde cocuk gibi azarliyor yani ruhumu eziyor ben bu degilim hayata bakisim boyle degil.. neden bunu yasiyorum? yani benim ruhumu daraltiyor. cok daha pozitif guclu olmak yerine hergunum aileme destekle geciyor ve kendi hayatima odaklanamiyorum. artik yordu bu beni. fazla da duskun oldugum icin aileme kendimde yapiyorum icimden geliyor. sorum su aslinda farkli acilardan bakabilmek hayata ya da gelisimsel acidan ne yapanbilirim bu kendi dunyamin disina cikabilmek adina? her adimimda ailemi dusunmek zorunda kaliyorum anneannem var yatalak ve senelerce ona bakiyrz ondan oncede senelerce baktik bir aileden birine ben artik tikandim bakmak degil karsilastigim muameleler yordu beni annem tarafindan. ne yapmam lazim bilmiyorum.