Kardeşimi tanımıyorum. Sizce onu bulmalı mıyım?

Benim annem babam ayrı. Ben babamı sadece düğün kasetinden fotoğraflardan tanıdım. Asla benle ilgilenmedi evimizide biliyordu bir sürü ortak tanıdık vardı ama asla tenezzül etmedi. Annen bırakmamıştır dersiniz şimdi ama annem öyle biri degil. Ben küçükken babamın kapısına gittik annemle. Annem babasını tanımak istiyor dedi baba olacak adamın karısı kapıya dikildi evde yok dedi. Ama komşular az önce eve girdi çıkmadı dediler. (Zaten karakteri öyle sorumsuz biri. Boşanma sebepleride bu olmuş. Annem bana hamileyken bile adam çaycilarda arkadaş ortamlarında sabahlıyormuş. Eve babaannem ve anneannem bakıyormuş) Neyse birkaç yıl sonra bu adam durup dururken anneannemi aradı telefona beni istedi. Hayatımda ilk defa sesini duydum ve utanarak söylüyorum ki enayi gibi ona baba dedim. Bana dedi ki hazırlan gelip seni alacam. Bende bir heyecan saçlarımı anneanneme toplattim süslendim cicileştim kuzenlerimede hava attım benimde babam var geliyor görürsünüz diye. Saatlerce bekledim gelmedi küstüm kendimi banyoya kitledim çocuk aklı işte evdekilere niye trip attıysam. Neyse şimdi o adamdan bir erkek kardeşim var annemiz ayrı tabi. Benden 4,5 yaş küçük. Bazen aklıma geliyor acaba nasıl biri karakteri yüzü sesi çok merak ediyorum. Ama bi yandanda diyorum ki sen ablasın ve o bir erkek kardeş onun seni araması sorması gerekiyordu beni biliyor. Ama aynı babası gibi gamsız o da. Bazen facebookta bakıyorum aynı isim soyisimde 2,3 kişi var onlardan biridir eminim ama hangisi. Acaba yazsam tanışsam mı? Yoksa beni aramadığı için ve babasının oğlu olduğu için hiç bulaşmasam mı? Bana bu kadar travma yaşatan adamla hiç bir bağım olmasa daha mı iyi acaba? Benim hayatımı mahv etti o baba olacak adam. Onun yüzünden yanlış erkeklerde sevgi aradım her yüzüme gülen erkeği sevdim aşk değilde baba şefkati aradım. Tabi ki hiç biride benim isteğimi karşılamadı karşılamak zorunda da değiller bu benim psikolojik sorunum. Bende buraya yazamayacağım kadar çok yara açan bir adamın oğlunu aramalı mıyım?