Hamileyim. Boşanmalı mıyım?

Aldatıldıgımı öğrendim. Hamileligimi bilmeden önce. Bosanmak istedim ama hamile olduğumu ögrenince kendi icimde erteledim bu durumu. Eşime de dedim. Bir daha yaparsan çeker giderim dedim. Özür diledi, bir daha olmayacak dedi. Sonra hamileligimi söyledim zaten.

Sorun şu ki yaptığını kaldıramiyorum. Belki yine yapmıştır supheleniyorum ama dogru mu bu hislerim emin degilim. Sadece his. canım daha fazla sıkılmasın diye peşine düşmüyorum.

Yapmasa bile icim rahat degil. Ben eşimi cok sevdim. Severek evlendim. Hayatımın aşkıydı. Belki de bu yuzden kabul edemiyorum bana bunu yapmasını. Cok canım yandı. Başka tene dokunmus olmasi ağırıma gidiyor.

Deniyorum. Cocuk icin deniyorum. Ilk bastaki düşüncem cocuk dogunca durumlara bak, o zaman boşan. Hamile halinle boşanma dedim. Ama zorlaniyorum. Bir yandan hamilelik, bir yandan bu durumu kabullenememe, eşimin yüzünü gordukce olayi hatirlama durumları oluyor.

Hamileligimden beri yuzum gulmuyor, icim sıkılıyor. Cocuga bir sey olacak diye sakinlesmeye çalışıyorum ama sanki bastirilan duygu daha da patlak veriyor ve oturup ağlıyorum zaman zaman.

Bilmiyorum boşansam icim sogur mu, mutlu olur muyum, icim rahatlar mi bilmiyorum. Ama bu sekilde mutlu degilim. Cocuga tek başıma ne kadar verimli olabilirim bilmiyorum. Cok mu yuk olur, hem tek cocuga bakmak, hem yalniz olmak, hem lohusalik vs gibi psikolojik durumları, bekar anneligi tum bunlari ne kadar idare edebilirim emin degilim.

Esimin bana karsi davranislarinda sakincali bir durum yok. Iyi davraniyor. Her zaman oyle davrandi. Ekonomik özgürlüğüm var. Affedemiyorum, yaptigi sey gururuma ağır geliyor. Ne yapacagimi bilmiyorum. Bana bir yol gosterin.

Plansiz gebelik oldu bu arada. Gebelik olmasa ne kadar sevsemde onu bu olayi öğrenir ogrenmez boşardim. Simdi bosanmak istesem eşim boşanır mı bu da var. Ne yapmaliyim? Yine icim icime sığmadı, agladim, aglarken bunlari bir yere dökme ihtiyaci hissettim. O yuzden buraya yaziyorum.