Sizce insanın hayatına anlam katan en önemli şey ne?

Tedavi edilecek bir hastalığım yok bu kişilik yapımdan kaynaklı ve çocukluk ergenlik dönemlerinde kendimi tamamlayamadım bu yüzden bu haldeyim eksik yetersiz kaldım

Ben çocukluğumdan beri aynıyım yani içe dönük çekingen utangaç sessiz bir kişilik yapım var tamam çocuklukta ergenlikte dışarı çıkıyordum okula gittim sokağa çıktım ama diğerlerinden farklıydım yani fazlasıyla sessiz asosyal içe dönük çekingen biriydim her ortamda pasif kaldım okulda hiç arkadaşım yoktu hep sessizdim sıramdan bile kalkmazdım bence o dönemlerde acilmam lazımdı ama açılamadım gittikçe daha da içime kapandım asosyalleştim liseden sonra eve kapandım zaten dışarı çıkmazdım arada çıkıyordum öyle dışarı ama uzaklara gitmezdim eve yakın yerlere tek başıma dolaşıp eve dönerdim askere gittim askerde de açılamadım sessiz pasif kaldım askerden sonra yine eve kapandım 11 sene oldu 22 yaşındaydım gelince o zamanlar azda olsa dışarı çıkardım ama arkadaşım çevrem yoktu evdeydim sosyal hayatım iş hayatım yoktu hiç sevgilim de olmadı zamanla daha da içime kapanmaya başladım iyice eve kapandım tamamen evcil oldum hep evde dura dura dışarıya çıkamaz hale geldim 20'li yaşlarım böyle geçti şimdi de 30'lu yaşlarım hep eve kapalı geçiyor gençliğimi hiç yaşayamadım her şey içimde kaldı hep ona üzülüyorum

Sadece beni anlamanı isterdim

Benim içe dönük çekingen utangaç sessiz bir kişilik yapım var ve bu değişmiyor çocukluğumdan beri böyleyim sosyalleşemiyorum maalesef istesemde sosyal bir insan olamıyorum toplumda insan içinde yine çekingen utangaç pasif sessiz kalırım sosyalleşmeyi beceremem ve şanssızım maalesef böyle bir kişilik yapım olduğu için

Ben hep üzgünüm zaten üzülmekten hasta olacağım artık