Ben herkesin yanında olurken neden kimse benim sorunlarımı dinlemiyor?

Arkadaşlarım desem hiç destek olmuyorlar beni görmezden geliyorlar. Ailem desem babamla aramız kötü annemse beni dinlemiyor abim desen en kötüsü bir sorunumdan bahsettiğimde telefonla falan uğraşıyor sözümü bitirmediğimde fark etmiyor bile en iyi ihtimalle konuyla alakalı kendi sorunlarından bahsetmeye başlıyor. 9. sınıfken intihar etmeye çalışmıştım ama günün sonunda annemle abim beni suçladı hayatıma bir şey olmamış gibi devam ettim. Bir psikoloğa gideyim desem adımız çıkar diye çok karşılar