Bir İnsanın İnsanı Gerçekten Sevdiği Nasıl Anlaşılır?

Haklısın. Bu tür düşünceleri bırakmam lazım, kendim için. Kadın konusuna gelince kadınlara karşı toplumda saygım büyük. Fakat bir insanı seversen karşındaki insan bunalabilir. Zaten kendin de diyorsun bunu. Benim kişiliğim komşulara, akraba ve arkadaşlara karışmadan kendi başıma yaşamak. Örnek; bir yolda birisi kadına işkence ediyorsa, o kişiye karışmadan sessizce polise şikayet ederim. Polislere de kendim için kimin şikayet ettiklerini bilmemelerini isterim. Toplumda kendi başıma hiç kimseyle konuşmadan hareket eder, yol sorana yardım etmem. Bunu beğenip beğenmemeleri farketmez. Benim yapım böyle. Bir insana göre şekillenmeyi sevmem ve bunun aksi ikiyüzlülüktür. Şu an ailemle yaşıyorum fakat ileride hiçbir kıza aşık olmam ve kendim yer, kendim içer, kendim çalışırım. İşyerinde grup çalışmasını sevmem. Kendim yapabileceğim bir pozisyonda ve bölümüme göre iş bulurum. İşte bazen konuşmak mecburiyetinde olduğum kişilerle samimi olmadan tek iş hakkında konuşurum. Evim eğer kira olursa resmi şekilde ev sahibiyle de konuşurum. Zaten böyle ilişkilerin tek amacı paradır. Mesela tek başıma bara gidince resmi şekilde garsona siparişimi verir, kulaklığımı takarak tek başıma takılırım. Kapımı çalana ise eğer benimle ilgili değilse cevap vermem. Sadece ailemle konuşurum. Ama ailemden de uzak kalırım. Aileme sadece internet sitesinden sürpriz yapar ve geldi mi sipariş diye sorarım. Sadece bayramlarında mesajlaşırım. Evime hırsız girerse polisle sadece hizmet hakkında konuşurum. Ve evime sokmam. Köpek dahil hiçbir evcil hayvanım da olmaz ayrıca. Vatandaşlara sadece geçebilir miyim derim. Her yerde galiba özellikle mahalle esnaflarında samimilik vardır. Fakat ben samimi olmam. Sadece hizmet hakkında konuşurum, işim olanlarla. Sonuçta hepimiz çalışanız. Abi, amca, abla gibi hitapları da sevmiyorum. Garson ise garson, bakkal ise bakkal, müdür bey ise müdür bey. Bey veya hanımla hitap ederim, iş yerinde. Aşk konusunda aşk bazı anlarda iyi geliyor bana ama ben bunu bastırıyorum.